تبليغاتX
ياران

ياران

آئین یارستان و عقاید و باورهای آن

ارکان و دعای  یارستان

فاتحه یاری

ای دیره داران   دیرت  کره نو

دوس  دیره داران  دیرت کره نو

تنگ بورت  بکیش  یک لو  و  دو لو

اولم  دیره  دار  سر کیشو  او  رو

ای دیره  داران  دیرت کر عرض

تنگ  بورت  بکیش  مترسو  ملرز

اولم  دیره دار  سرکیشو  سر مرز

ای دیره داران  دیرت  نگاهدار

وسن  وس  کره  ای  خاو  مردار

ویت  وریا  کره  یورتتن  هوشیار

وریزه  چه نو  شای  شاهو سوار

 

دعای صبر  یارستان

یا شا پی باقی  صبریمان کردن

چی راگه  فانی  جبریمان   وردن

چه عشق  تون  دوستان  نه مردن

یا شاه  ای  صبره  او  گلین  و جخت

رها  کر  میردان  پی  دیوان  نخت 

کرم  کر خلات  تافته  نورین  رفت

 

دعای سفره

سفره  نور  صایو   سفره  در حضویر

و عشق  شای  شاره  زویر

له قضا و بلا  دویر

و اشاره  شاه  شرط بنیامین

ورهبری  داود  و قلم  زرین  پیرموسی

و خذمت  پاک  خاتون   رزبار

و  شاهدی  یار زرده بام  و ملک روچیار

حق اول و آخر یار

 

دعای  تیغ

آ  کیو دری 

بارگه شام وستن  آ کیو درٌی

ها پیر بنیامین  شریکو  سٌری

قاف تا قاف   جهان بنیامین  چری

بنیامین کالای   هفتوان  خرٌی

کله زرده شان آورد  چنی  کی بٌری

نیازشان  نیا  آ  جمو  کرٌی

پادشام   امرش  کرد   احمدشان  چری 

دعای  تیقشان  دا  آی  یرش  بری

 

دعای  سکه دلیلی

یا شاه  قبول کر سکه دلیلی

به عشق  بنیامین  پیر  سریری

به عشق یار داود  نه دریای  نیلی

به عشق  هفتوان  مصطفا و  میری

به عشق آ کسه  نه کوی مندیلی

شاه سلطان  صحاک  کردش  قویلی

و اشاره  شاه  و شرط  پیر بنیامین

ورهبری  داود

 

دعای نامگذاری

چی خاندانان

پیدا بی لامی  چی خاندانان

اینا  قدمت  نیا  نی دامان

زیای  نه  عناصر  چوار  بحرو  خامان

پخته و پلیار  بای  چی  شیر خامان 

او  کردار پاک  جمو  یگانان

او سر سپرده  چوار  شرط وانان

او پیوند  قول  اقرار  جانان

او دامان  گرده  دلیل  دانان

او سجده پیری چی ورو  خوانان

تا  دانو  شرطی  او ذیلت  شانان

مبارکت  بو  کوی  یارستانان

وزنت  تمام بو  نتای   میزانان

بشمارات نه صف  حقیقت  سانان

نوشد بو  لقمه  مویچه  جمخانان

فردا نه باقی   بدرات  سامان

سامانو   دینت  شرط  یاور بو

اقرار  قولت  پیر  داور بو

پی دامو دسگای یاریت  باور  بو

ای شادی جمت  نه گرد  هاور  بو

خورت آما  او  گروه  یاری

او دامان  پاک بونیت   گذاری

آدا و  آبات  ژیت نو بیزاری

پیرو  د لیلت  نوا  زنهاری

پرهیز گاریت بو  نه  خطا کاری 

پاکیو نیستیت  بو  رای  ردا باری

همسایت راضی بو نه  کرداری

دوستان  بواچان  نیکیت  بسیاری

خاسیت  بوانان گردین  نامور

نختت و راسی  ثبت  بو نه  دفتر

و شرط  بنیامین  وردای  داود

چی راگو  دو  هفت  یاریت  نو  نابود

وخذمت پاک کرده  پیر رزبار

وعشق  سلطان ها بونیت  کردار

 

دعای نکاح

نی جم  و حق شر

رای جفتو جامی نی جمو حق شر

حقو  حقیقت  نه  گردین  پاکتر 

اینا  وانامان دعای  ای مظهر

 دعای حالی  جفت ماده و نر

پی عشوه  فانی  چی دامو  بشر

مجیونی  دو جام  کافورو تشر

نی جام دنیا  مزییم  او سفر

جامو فانینن رنگینو  رنگدر

رنگدار  رنگباز پوسه  شن  منر 

ها اردوش  کرو  چی  پیله گذر 

تا که چی فانی زعیفو  زمور 

تاو خونو گوشت  نویرش بو  ثمر

تا که  میردانش ویل نوان  چی سر

تا کس  نویش  نبو  با خور

تا  و سر  بیو بلان  چی  حذر

میردان  مویژان  چی قضا و قدر

موشیم  پی  توی  قیصریو  قیصر

هم  چی  راو  قاپی بزاویم  او بر

تا نطفه  پاکی ثبت  بو نه  دفتر

دفتر و باقی چی فانی مورام

باریکتر  چه مو رنگین  تر نی جام

نی مزو  عسل  شیرین  تر چی تام

یعنی اینه  ماچی دل خمار و خام

مو واره  بردیش  تا او سر دوام

تا نطفو یاری  ژیتان  بو  پیقام

پی خطا و فسقی  بوینتان  سقام

نه حلال  زیا یتر مکردی  حرام 

ور نه حلالی جفتان  مبو  ژام

ژیتان مکنوه  نطفه  ناوه  کام

هامسریتان  مبو  باطل  وبد نام

بر مشدی نه ثبت و امر خواجام

 آشتان  نه ظاهر  ها  مبو  بی  تام

هم نبا لینش  نا نتان  مو  بی هام

یانو  نمکتان  حرام مو  و عام

پاریز بکردی روح نه تیرو  زام

و فسقو  فاسق  مکردی  قیام

قیام  او هامسر ویتان  بکردی

نه خوان ویتان حلال بوردی

هرکه  نه خوان  ویش  گیرو  نردی

پی  خوان  مردم  دستش نوردی

دردش  مدرو  خوان  همسایه

هم  نعمتو  خوان  ویش  مبو و ضایه

هرکه  دزدیش  کرد  چی  خوانو  کایه

هم پی آدیش  دزد  مبو  چی پایه

کاکه مکردی  دزدی  خوانی هم 

بستو حلالی  هامسرتان  پی جم

اینا کریش  ورد  دوی  مو چی دم

پ پشتو پرده   هامسر یو  هامدم

ورضا و پیری دلیل  نور شم 

و قول  دوی  وکیل  ور  هم

وکیل  زاماو  زعیفی  چی  رم

رمو میردانی چی  پشتو  پایی

او اذان  آبا  رضا و  آدایی

چی هر دو طرف ویناه رضایی

او شاهدی جم امر خواجایی

مبارک  بونی   ای زماو  زایی

زائیو زماون  چی فانی  رایی

خلات  پیرو دلیل  دلخواهی

واجبا  پیشان  چی جمو  شاهی

زایشان درو چنی زامائی

تا  پیر بدرو  دستور چی  نائی

دلیل بگیرو  دستو  دیایی

زمای  برانو  پی  پردو  مایی

مای  چی  ماوه  بزیو  و  زاماه

مبارکشان  بو  پرده  چنی  راه

بی همتو  جم  عازیز  یکتا ه

ژیشان  بکنوه  نطفه یاری  زاه

نطفو حلالی  و شرطو  گواه 

لامیو ای  دوی  چو سر بو  رواه

اینا وانیا  پی  نیازو  دعاه

دعای هامسری  نه پشت  پردگاه 

وامر قاضی  و حکم  پادشاه

و اذنو  جمی  و قلمو یاه

قاضیمان  بنیام  پی  شرعو  دکا

ورهبری  راس  داود  ریاه

و خذمت قول  رمزیون ماه

و اذن  پنج تن  دو هفت  دلخواه

ورشتو  چلتن  هفتاو  دو   نواه

او نود و نوه  شصتوشش  بنا

وشاهدی  گرد  ای جمه  چیگاه

ای دو هامسره او یک  وینا ه

بی خطاو و قصور  نوانی  جیا

چی فانی  بارو یکترین   کیشاه

اولوی  حیا و شرم  ویشان  به  پیچا

به پیچاه نور  پرده  سیانت

او یکتر  نوان  هرگز خیانت

یاری مواچی  رای  امانت

بمانو  دین  شان  چی  رو دیانت

تک فردا چه یک بوان ممانت

ممانت  کراه  چی  سرو ویشان

خطا و  خیانت نو نه  دلی شان

نک بطال بونی  هامسری جیشان

حرام  مو نیاز  حلالی  ریشان 

مبو نترازیو کری  بند  مویشان

طلاقشان  مکنو  چی  سرو  پیشان 

بیگانه   نگلیو  نراگو  خویشان

نختو حلالی  کال  مو چی  نیشان

چی نیشان  وانایم  ای  دعای  مری

دعای  هامسرین  زعیفو  شرعی

اینه آ دعای  سراندیل  سری

حواو  آدممان  جفت  بی  چا  دری

ای  دعامان  عقد  بریشان  پری

نکاحو  چین  بی  ماچین  چا  سری

ایکا یش  هم  وانیا  چی  پردیوری

پی عقد  یاران  تا  و  محشری

پی دعا  حلال  بیردی  هامسری

او  رشتو  نیاز  بومان  لنگری

بزم  اول  یار  بزم آخر یار 

دیده  دار  دور  حکم خاوندکار

 

غسل  میت

واشارت  شاه  و پیرو پادشاه

پی جام جنت  پاکیا  پاکبا

پی  پوستو صفات  زندگیشا  آراه

ای  آومان  مجیو سٌر  صفاتی

پی قاپی  روحش  باقیش  حیاتی

چه هزار  و یک دون  بوینش نجاتی

آسودگیش  بو  چی  راو  مماتی

رای  دیره داریش  بوینش  قنیاتی

قلمو روحش بزیو پی ذاتی

کردش  چه  دفتر بونی اثباتی

چه کردو پیشکش  شاد بو  نشانی

نشاتو  یاریش  بو چه  خضوری

خواجام بدروش خلاتو  نوری

نورش بو خلات پی امر عازیز

پی جام رزبار پاکو  دل تمیز

غسلو  صفا تمان  دا پی جامو  مریز

پی آو  فانی باقیش بو  لذیز

 

غسل پاکی

و عشق میردان  خرقه نور  چور

آوم تشارن قولم  پردیور 

و اقرار  شاه  و شرط  بنیامین

ونخت و نفس  موسی  قلم زر

و ردای  داود  دلیل  رهبر

وطاس  رزبار  خاتون محشر

پاک و طاهر  بوم چه  پا  تا و سر

 

فاتحه یاری

راه  روح  روان  بقای جاودان

و حضوری  حق  یاری  جنتان

رسم اوٌل یار  رسم آخر یار

بنیام  موازو  شفای  گردین  یار

پادشام موخشو گنای  گناه کار

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه سیزدهم شهریور 1385ساعت 18:22  توسط داوود   | 

دوره گلیم و کول

دوره گليم كول

سلطان مرمو :

پيره بارگه چي

بارگات  بكيشه  بر او  شنروي

 

رمزبار مرمو:

وشنرو يوه

عا جويم   دين و شنرويوه

شنروي  سامش  ايسا  و سيوه

ذات  ويش  ناسا  و چل  حوريوه

 

داود مرمو:

برزن نه برزه

شنروي  برزا   برزن   نه  برزه

چنش  مويره  تيرش  بورزه

حكم  خواجامن   اي سره لرزه

 

يارآحمد مرمو :

او كوي شنروي

بارگه شام وستن او كوي شنروي

وستن او  جمه  گوراني  دوي

ني پا واروه  آوش  مجوي

 

سلطان مرمو:

بياني او بان

گردين غلامان بياني او بان

چني  ياراندا  بگيراني  سان

جه كوي  شنروي  تختم گردن لان

شنروي  يرزه  مجيو  نه  گرّيان

 

عابدين مرمو :

بوري و يانه

وستن  او كشان  ذات يك دانه

 

احمد مرمو:

مجيو نه هاوار

شنروي برزا  مجيو  نه  هاوار 

وستنشان   و كوه  ذات  خاوندكار

 

سلطان مرمو:

بيو بلو سر

غلامم  مبو  بيو  بلو  سر

شنروي  لرزا  بگيرو  لنگر

لطفم ياريشا  اي سرو  او  سر

 

يارآحمد مرمو:

از  زرده بامي

يار  آحمد نان  از  زرده  بامي

از  ذاتم  پختن   نيه  نش  خامي

ار  امر  مولام  بو  صايو  جهاني

شيان  او  ضامن  شنروي   نامي

 

رمز بار مرمو :

كوي عظيما

شنروي  برزا  كوي  عظيما

يويش  چه  زرا  يويش  چه  سيما 

ديوان غلامان  پير بنيامينا

 

شنروي مرمو:

خواجاي سيمو  زر

شاي  هيجده  هزار   خواجاي سيمو زر

گليمه  كولمان  آنه  مشاخو

شوله آفتاون  جه سر  مسانو

رزباما   سيمو  زري   موافو

كلام   معناي  سّر  شوني  مشكافو

 

سلطان مرمو :

سّرت  بواچه 

شنروي معناو  سّرت  بواچه

سّرو  عاجويت  چيگاه  بساچه 

تا كه  بشنومي  تاله  كمانچه

بيان كر  رنگت   چي  سر  تيانچه

تا پخته  بوانان   حميرو  خوانچه

تا  كه معلوم  بو  سرو پا   پنجه

 

شنروي مرمو:

عازيز  چه ويتا 

عاجويو  رنگمان  عازيز   جه ويتا

سّرمان  جه  سّر  ازلي  جيتا

اينا  بيانو  صورتمان   پيتا 

جلاي  تو  برمان  جي  رنگو  رويتا

هر چلمان   يك يك  تيني  و  جيتا

راگم  چه  سّر  باطني  ريتا

 

ديوانو  هفت پور

عازيز  بگيره  ديوانو هفت پور

هفت پور  هفته وان  بدوشان دستور

تا كه بوانان  گواهيو  مستور

پي رجا  خواهي  يار  پاك  حضور 

بوانان  رجا  صلاو  بي  قصور

پي گلمه كول  پير  بي  ختور

بلام   بر شاني  چا  رنگو   فتور

 

سلطان مرمو:

هفتوان شادي 

اذنو دستورا   هفتوان  شادي

فرزنان  اصل چه  ازلين  جاي

بكردي  ديوان  آ شرطو  گواهبي

پي گليمه كول  بواندي   رجاي

يارانو  كشتيم  بزيو  پي  ماي

ها رجا  وشن  و گردين  داوي

اي هفت  آ هفتم  ها  چه  يك  راي

معلومتان  بيا چه  سرو  چه  پاي

چه دلي  سّرم نين تان  جياي

 

سيد محمد مرمو :

شرطو بنياممان  پنه  بتوينا

بي شرطو  آ دي  ياريت  چتونيا

پي  يانه ياران بنيام  ستوينا

چا كشتيو  گيژي

شكرش  او  توا  چا كشتيو  گيژي

پالاوا  كفرش  ايمانش  ويژي 

چه كان  ويتا  چا  سراو  ريژي

او بنيام ديمان

راگه  شرطو  شون  او بنيام ديمان

ها بنيام هنا  داروي حكيمان

پير شرطمانا  چا  ازل  جيمان

بي ارامني

عازيز  بي  بنيام  بي  ارامني

بي  شرطو  آدي  جه  خارا  منمي

ميره باش تجار 

يورتو حسنا  ميره باش تجار

ژار نوش  مد ينن   جه دس  كفار

پي دين  چه  دنياو  دونت  هن  بيزار

چه مصر  شيا  پي   صدق  او كوي   نار

پا  صدقش  نارو  نمرود   بي  گلزار

ايسا  چا  كشتي  هنن  چه  آزار 

پي  گليمه  كول  موانو  وشيار 

چني  هزاره  و  نا خدا ش   اقرار 

ها ششو  پنجي

عازبز  مبومان  ها  ششو پنجي 

پي  هفتنانت  زيايمي   پي  گنجي

بلام  چا كشتي  موينان  رنجي

اي  هفت  پا  آ  هفت   بوخشان  سخجي

زمينو  سمات  پي  چارده  خنجي

وي جمو جامي

عازيز  پير شرط وي جمو  جامي

باوره  ديدش پي  دمو  كامي 

تا چه  هزاره   بزيو   پيقامي

شوني  پي  انار  يادگار   شانامي

چا  مرنو  دا بو  بزمو ايامي

يارت  چه دفتر  وانو  كلامي

خلات  پي كلام  دستو اندامي

 

سيد ابولوفا مرمو:

عازيز  بنيامين

عازيز منظورمان هن  او بنيامين

پير شرطمتما نا  چه  ازل  آمين

چه  او نوشامان  پيالو  كامين

سر چشمه   عشقا  پي يار  فامين 

ها بنيام  بيا  سكو  نور  جامين

ديده مان  كورا

بي  شولو  بنيام  ديده  مان  كورا

بنيامت  فانوس  شمدانو  نورا

 فانوس  ذاتنا  جلوو  بلورا

ها بنيامينن  نقشو  سر مورا 

واير قدرت  تختو ديجورا

ها پيرو  يارت  گليمه كولا

حسينه  بنيام  سيا كوش  دولا

جوزت بي  سكه  هانا  قبولا

سكت بنياما بنيام  رسولا

سرو جبرئيل صلاو  ماسولا

ماسولت پي  چي  سويرو  سر مولا

نويسنده و كمي

ها پير موسيا  نويسنده و كمي

تعليم چي  كشتي  صدريشا  نامي

بلي زاريشا چا دريا و تومي

آيش  ماتما چاواي  ويشومي

پنش زحمتا  عجايب  يومي

چني رمز باري  هان  چه  يك  بومي

پي هفت  تنا

عازيز  شاديمان  پي  هفت تننا

اي  هفت  پا آ هفت  جه يك بتنا

هفت  ذاتو  صفات  جه يك شطنا

 

سيد شابدين مرمو :

او بنيامه ون

عازيز  جلو سمان او بنيامه ون 

بنياممان   چاكوي  سر انجامه  ون

شرطمان  پي آد و  پيغامه  ون

وستنو  باري

ها گليمه كولت  وستنو باري

خمينا چا توي  كشتيو  سّر كاري

گيژت دان  چا گيژ  دجلو  عياري

عازيز  باورش چا گوشو  تاري

بي بنيام طاقت نينمان  جاري

چا كشتيو  دريا

ها مصطفا مان  چا كشتيو دريا

كويره  چي  و چرخي  چا نارو  سريا

نا انجل چادر  و بنياما  ريا

چني  باش  تاجر گرش  ها گيرا 

كشتيشان وي دانگ  چا آو  دا  داخريا

عازيز  رحمت  بو موتشان  دريا

 صلاشان  او هفت  جه  پرديور  نريا

داود پي امداد  ازلين  چريا

پي هفتن  نون

عازيز  شرطمان  پي هفتن نون

چوارده  كوت  چاكوي  سرين  بنون

هفت ذا تو  صفات  چه  يك  تن  تنون

رند ت  ها چني  ياري  رندون

جنت  ها  چني قدرت  چنون

خنت  ها  چني  صوبت  خنون

ذاتت  پي  سيران  داواو  دنون

 

سيد مير آحمد مرمو :

عازيز بيانا

عازيز  گرد سّري  چنت بيانا

آگاهي و بينايي  چه دو  جهانا

بنياممان  چا گير  بندو  كمانا

چا گيجوباري 

يارمان  گيرا  چا گيجو باري

چا قپو  مريم  اسكندر  واري

ميره باش  تاجر هان  چه آزاري

پاگريو زاري

حسين منالو پا گريو زاره

گيرا  چه دس مخلوق خاره

زامش چه ويتا  بكره  چاره

او شفاو  جمي بوني  تيماره

مخلوق و زشتي 

ميرمان  ها جه گير  مخلوقو  زشتي

آل  ملتاني  نصرانيو  چشتي

مكيشو طانه  ظاهر و  زشتي

بلام  ناخداش هر هان  جه  پشتي

ها كشتيو  سّري 

ماهيو  حجر ها  كشتيو سري

دجلو  قدرتا ها قاپو   درّي

جه ت.شا منجر  جني  مينگري

گومو   خضرانا

عازيز  كشتيمان  گومو  خضرنا

درجو  آسمان  طاقو  كسرنا

بازي  چه كشتي  چه پاك  برزنا

خزرا جه  رمزا

گومو  خضرامان  جه  جامو  رمزا

 دريامان  چه سرّ تشاري  حوضا

كوره و كشتيمان  آيري  روضا

دستو  مصطفا جه ويش  نمزا

چا كشتي بنا

 گردین غلامان  چا کشتی بنا

بلام  بی خور  نینی  بینا

پوسه مزانان هانی  جه فنا

عازیز  بنیاما

حسین سیا کومان  شرطش  بنیاما

گرتنش  او کول گلیمو  کاما

گلیمش  بافتو  ازلین ناما

یار گلیم و کول

بنیامانا  یار  گلیم  و کول

پیرو شرطمانه  جه گردین  اصول

عازیز  بی بنیام  دین  نیا  قبول

نیا پی بنیام

عازیز طا قتمان نیا  پی بنیام

بنیام  و شرطمان  مدرو  سقام

÷ی سکو آدی  پوختمان کرد خام

روشنی رامان  بنیاما  چی  دام

عازیز واز کره

عازیز ها  قاپیو  رحمت واز کره

÷ی  ناز  روایان  شرطو ناز  دره

پیر  شرطمانا  چی  جم  یاوره

 

سید مصطفا مرمو :

عازیز  درسا

شرطو بنیاممان  ÷نه  درسا

یارانت دیدو  بنیام  پرسا

شرطو  بنیاممان مایو گرسا

ها پیرو  شرطمان  چا کوی  ا لسا

پی بی بنیامین 

کوره مان  سردا پی بی  بنیامین

یاران  پی   شرطو  آدی  رواش  بین

پری  زمداران  بنیام   شفا ش  بین

خواجام  باورش دیدش پی جمین

تا  جممان پی جا بنیام  بو رنگین

عازیز  هزاره

بزاون  وی جم یارمان  هزاره

نا خدای کشتی  حسین  یاره

هزاره شهید  کربلاش  خاره

حسینو مدین  حسنش  باره

مزاوو  پی سر دانو  اناره

انار  یادگار  یار  یادگاره

یارو  هفتنان

عازیز مبومان  یاور  هفتنان

ها  گیرا و  سر  جامو  شش  تنان

عازیز بگیرا کشتی  او پنان

پنه شان  زحمت  نبو چه پنهان

جه گشت کمترین بندت ازه نان

 

سید حبیب شاه مرمو :

عازیز  بنیاما

خواجای شرطمان  جه گردین  داما

هام قولمان داود موسی پرکاما

سکو  باشلقمان  او بنیام  داما

هر  او  صلا در  گرد سانو  ساما

پی دریا  وستن

بارگو  بنیاممان  پی  دریا  وستن

گلیمه کولش  جه دریا  رستن

ها بنیام  شرط چا کوی غم  مستن

شش درت  پی رنگ  تو چنش  بستن

عزمت  زمافته  خاص  چنی  گستن

خواجام  رحمت  بو ساهنی  وستن

یاران چمرای روی  باقیت  هستن

آراممان  نیا

عازیز  بی بنیام  آراممان نیا

و آدمان شادیو  بهشتی  بیا

نازو ناخوینمان  مکره جیا

دو هفتتت  و یک  تانو پو ونیا

صفاتو  نیکت  هن چوارده  تینا

ای تانو  پودا چه ذاتت  تنیا

چه بد صفاتان  ذاتو  بد سنیا

پی نیک  صفاتان  ذاتو  نیک زنیا

ها چه کشتیدا 

یورتو رمزبارن  ها چه  کشتیدا

صرافا چنی خلکو  زشتیدا

علمدارو  چرخ  چادر پشتیدا

نامیشا  عونگ چا کوی نشتیدا

زاریو  عونگا

دو لوحت پر نه  زاریو  عونگا

چنی  انجلش شینو  شوه کا

پیز حسینت  گیرو محکا

میره باش تاجر هان  سر بنکا

دیدو  شش  دری

عازیز  مبومان  دیدو شش دری

شش درت  شش تن یاری بندری

بنیامین  مانا  عازیز سردری

امیدمان  هنا ویکاش باوری

بر شو چا کشتی عجو مضری

بیونی او جم  بدو گوهری

بلام چا  رنگت  نوینا ضرری

جه یاریت منیان کلو  گذری

یار ردا  بارا  جه گرد مظهری  

 

سید باویسی مرمو:

شرطمان تسلیما

عازیز  و بنیام  شرطمان  تسلیما

بنیاما  سلمان  یورتو  مسیحما

شفا  واز دین  یاری  اقلیما

جبرئیل  امین  اوستای  کلیما

ایکا  چه کشتی  دریاش الیما

چا گیزو باری  یاریش  حلیما

گلیموکولش  سمای ولیما

فرشو آسمانی  بافتو دلیما

ذیلمان ظلماتا

صایو  خاندان  رنگین  صفاتا

دانه  صندوقت  قدرتی  ذاتا

صفاتو  اول  اوت اثباتا

چارده  صفاتت  بافتو  نیک  جاتا

صفاتو  نیکان  ایما حیاتا 

وی  دو هفت  یار  حسنو  رضاتا

یارانت  بارکیش  جور  قضا تا

ها  چه گرداوی

عازیز  بنیامت  ها چه  گرداوی

چنی یارانت  گیرو   مناوی 

نیا خورشان  چی  رنگو  داوی

پنشان  زحمت میو  چا باوی

صفا تشان  بی  ذات  ها چه عذاوی

ذاتشان  چه سر ها چه  حساوی

سا  دی  رحمت  بو شای  رنگین  راوی

کویره  صفاتان  سردا  چا  هاوی

وی   آیرو  ذات  بده شان  تاوی

آ یارانه  گرد  باور  وی  ناوی

دل  بیزارنمی

عازیز بی  بنیام  دل  بیزارنمی

او دیده و  دینش  انتظار نمی

شرطمان  پا  آد ایمان  بارنمی

چمرای دستور خاوندکار نمی

محتاج  امداد  داود  یارنمی

او داود ون

امدادی یاران  او  داود  ون

داود  هانا رس  نه  جاو  دون  ون

دستش چنی  دس  حق آلود  ون 

رهبری  اردوی  و تا سود  ون

داود  مان  سود  بر سود آسودن

قاصدو  سود بر

عازیز داودا  قاصدو  سودبر

سود  دو  شاهیش  ها پنه   بدر

امرت  بو جاری پنش  چی  منر

بلو  پی امداد یارانو یاور

پی یار حسینه بشانو هنر

کشتیشان چا گیج  بزاونه  او در

تا که دو شاهیش  بکنو  او میزر

با شلقو  ازل  سکو  جام  گوهر

 

سلطان مرمو :

عیسی باوه  ما

داود  باب  عیسی  عیسی باوه ما

چیکا  آخر مور  فرزن  لاوه ما

رجاچی بنیام  چیور  چاوه ما

چیور  چاوه ما  فرزنان  اصلی

ریشو جرگمن   اصلو بن  فصلی

جرگم  ها سرا  جه  توی  سر نصلی 

دو  هفتم  چه بن  ها چه  یک وصلی

نی  چوارده  حوضه  یار مدو  غسلی

 

سلطان مرمو :

وصلو  پیوه  نا

نویرم  هفتوان  ذات  هفت  نویری 

داود  قویل  بیا  رجاو  هفت  نویری

 دس بر  پاا  دلی پردو  سر   تیری

 بر کره  یاران  چا  گیجاو  گیری 

گلیمه کولم  هان  جه  زنجیری

گلیمش  خلات  چنی باش  میری

پی یک تکانی طی کر  سریری

جولاندر جادور  کشتیو  جزیری

کشتیمان  چا  گیج  سر دادن   گیری

آ  سرمان  چی  سر  نیا  توفیری

 

سلطان مرمو :

چوگانو  طویلی

بگیره  ظادس  چوگانو  طویلی 

طویلمان  ذوالفقار   کی بر  و میلی

پاشیوه و چوگان بنمانش  ذیلی

او گیله  پنش  کشتیو کیلی

یارانی  بر کر چا گیجو  نیلی

پا کشتیو  آلی

برقو  چوگانت  پا کشتیو آلی

بنمانه  جلای  تیقو  زلالی

تا یاران  ایمان  باران  او حالی

دیده وشش دری  واکر چا قالی

بنیامی  باور  هم  پیور  مالی

چنی هزاره میره و باشیالی

ها صدری و انجیل  عونگو  چالی 

آ ششه  باور پا پشتو  پالی

تا شاد بوانی هم  وی جمالی

چه دلی حرام برشون حلالی

 

سلطان مرمو:

داود نیک بخت

نه کول کو دا جولان  در و جخت

نه بحر جیحون  سقام گیرو سخت

بنیامم  چا دام باوره و نخت

 

داود مرمو :

ویقینوه 

بیان بنیشان و یقینوه

و لالو شفا و  آ مینوه

و چوگان گوی  بنیامینوه

 

یار احمد مرمو :

و کوی ذاتوه

بیان بنیشان  وکوی ذاتوه

بنیامین  بیو  و نجاتوه

وو برگ  گلیم  شام  خلاتوه

 

پیر موسی مرمو:

و دردانوه

بیان بنیشان و دردانوه

بنیامین  بیو  چه کارخانوه

و رنگ رجده  غلامانوه

چنی  بارخانه  بیو  بنیامین 

رنگ  غلامان  زراو  زر  ستوین

انیر و انیر   مدران  دانه  ازل  چین

گلیمه واتش  ویش  و کمترین

رای  یاری حقن بنیامین  امین

 

پیر موسی مرمو:

کل اختیارن

بنیامین  وکیل  کل  اختیارن

سکه برزه  مل  و نامه یارن

غلامان بیان  و شادی و کامین

فر  وستن و نور  دانه  بنیامین

 

رمزبار مرمو:

جم کثیره

پادشام موجود  جم کثیره

شکار وایر و  وایر ویره

بنیام و یاران چه نیلدا گیره

 

مصطفا مرمو:

نگین لتوه

پادشام موجود نگین لتوه

بنیامم بیو  چه توی شطه وه

پا برگ  گلیم دام جنته وه

 

سلطان مرمو :

داود  کلیم 

پا  بنیر او  زر  سوار  بر و سیم

پی جور  برچنی  جرخه  بنیامیم

 

سید محمد مرمو  :

بنیامت بینان

نه گردین طرحی بنیامت بینان

پی بنیام  نیات  بنیای  جهان

هم دسه ورن  هم رهبران

هوی  نه هوی 

بنیامین  کیشان  هوی نه هوی

کفتن نه میدان  چوگانو  گوی

بروش نه سر میل چه دس عدوی

پی گوه زانو 

غلام کسی ون پی گوه  زانو

نوا نادانی  چوگانی شانو

گوش  به گلیو  خجل بمانو

خجل و گوی

پیرالیت کردن  خجل و گوی

سازانت بشر گردنش روی

زمی  و  سما  چه  جمال  یار مگیران  خوی

 

سید ابولوفا مرمو:

بنیامت کردن 

نگردی طرحی بنیامت کردن

پادشام  و اخلاص بنیام زمافتن

هم بنیام زهر نوش  هم بنیام  شرطن

ای  زهر نوشی  وه

بنیامین  نوشا ای زهر نوشی وه

و مایه سلطان  یاری جوشی وه

هم سرش  زانا هم  سر  پوشی وه

ای پوشا سره

بنیامین  پوشان  ای  پوشای  سره

آوردن  یاری  نمای کی بره

نه شرط  کی بر  بچٌر  بچٌره

 

سید احمدالمیر مرمو :

بنیامت  دانه

نه گردی طرح بنیامت دانه

هم بنیام آورد یاری نیشانه

هم بنیام آورد یاری  نیشانه

هم بنیام آورد یاری  نیشانه

هم بنیام زانا  سٌر یک دانه

 

سلطان مرمو:

میر بلا دس 

از چنی تومن  میر بلا دس

سٌر چلانم  بنیامم  قفس

هفتم  هانه  غیب هفتم  هانه دس

میر مرمو :

میر آسانه 

میرنانی  میر  میر آسانه

التجام  ایدن  پادشای چلانه

بنیام باوری  او بی بهانه   

میر مل زنی

میرنانی  میر میر مل زنی

کاوم  سلطانا حسینم  چنی 

بنیاما حسین  چه گردی  بنی

 

سلطان مرمو:  

میر سویر   پیش

از  چنی تومن  میر سویر پیش

برٌای  دو دمم آوردن  و کیش

داود حوالن  باوروش  و نیش

 

میر مرمو :

بنیامت واتن

نه گردی  طرحی  بنیامت واتن

هم دسه ورن هم آ نجاتن

هم آی  سٌر پوشن هم گوای  ذاتن

داود یاور

آمان  آمانن  داود یاور

نه گوای طوبا نجاخت او سر

نه دلیای نیلدا  بنیامین  باور

 

داود مرمو:

لوای او شمار 

نه حضور شام  لوای او شمار

اذن  سلطان بو  حواله او کار

 

میر مرمو :

یا شای  بحر  بیم 

خواجای هزاره  بینای  بحر  بیم

بنیام  ذلیلن نه بحر هیجوم

التجام  ایدن باوریش  وی  دیم

 

سید مصطفا مرمو:

بنیامت ذاتن

نه گردی طرحی بنیامت ذاتن

ذاتش گلیما  خواجا  خلاتن

خلاتش آورد

بنیامین  نه بحر  خلاتش آورد

هم بنیام زانا  هم  بنیامین کرد

سلطان نمانا  نه گردی رای شرط

شرطش نمانا

بنیام  چه ازل شرطش نمانا

داود رهبر  و موسی  موانا

وقلم  حق سلطان نمانا 

نمانایی حق

بنیام  نمانا  نمانایی حق

داود پیش  زانا نیشانه مطلق

مولا کیاستش  پری هفت  طبق

 

سلطان مرمو :

مصطفا هفته

هفت طبق  هفت تن  مصطفا هفته

 نه بحر قلزم  بنیامم زفته

داود  رهنما  بنمانوش  رفته

 

سید مصطفا مرمو :

یا شای  سٌر  سه 

پنام  آوردن  یا شای  سٌر  سه

سلطان  هیجده هزار  عالم  و  امی

بنیام باور  بنمانو  رامی

نجاتش بدر ساریش  نو زامی

 

سید شابدین مرمو:

بنیامت و دس 

نه گردی طرحی بنیامت و دس

یا شاه بنمانه  داود  هانا رس

سجود  باوریم  وی  جم پیوس

 

سلطان مرمو :

شیخه  نمانا

شابدین بنیام مزش  نمانا

داودم  پری هاناش  کیانا

یارانم سجود  ونش بوانا

 

سید شابدین مرمو:

بنیامم  گیرن

بنیامم  جه دس نادانان  گیرن

داود رهبرن  موسی  وزیرن

سٌرش  سلطانا  بنیام  امیرن

امیریش کردن

بنیام امیرا امیریش کردن

 کی بٌرش مطلق سلطانش  شرطن

داود رهنما پریمان فردن

سلطان عالم

التجام ایدن سلطان عالم

داود بکیانی  وآه  نالم

بنیام  باورو  نه گیج  ستم

نه عرض یاران

یا شاه آگاهی  نه عرض یاران

بنیام  ذلیلن  ذلیل   زاران

التجام ایدن باوریش وی کان

 

سلطان مرمو :

حرف تو و جان

نه جم یاران حرف تو و جان

پی  هانای  بنیام  داودا  عیان

نه گیج کونین  باوروش و کان

شابدین اقرار

چه راگه بنیام  بگیره اقرار

مکیانو  نی دم داود و هاوار

بنیام باورو چنی باش تجار

 

سید شابدین مرمو :

یا شای  پر امی

آمانن  آمان  یا شای پر امی

تختت  گردن جا نکوی شنروی

بنیام باوره  نه گیج  و کوی

 

سید حبیب  شاه مرمو:

کاوه دو هفته

سلطان کونین  کاوه  دو هفته

نه گیج  ظالم  بنیامم  زفته

آمانن  آمان  بگیرش  دسته

 

سلطان مرمو :

قطار ششه

سید حبیب شام قطار ششه

تو رجا  وانای  رجا  پیم وشه

بنیام باورمی  پی یاران  بشه

 

پیر محمد بارگه چی مرمو :

آمانن  آمان  خواجای غلامان

بارگام آوردن  نه کوی  بی سامان

پیر رستم سو  سراو پیران

چنی میکائیل  میرد  وزیران

 

پیر میکائیل مرمو:

پیر محمد وانای

نه حضور شاه  عرض ویت وانای

جلوه پیریشان  پیران  کیانای

نه حضور جم  دانایی  وانای

 

پیر رستم مرمو :

پیر رستم سو

پیر رستمنان  پیرستم سو

یا شاه  آگاهی  کردیم  جستجو

بنیامم نین نه جم  ایو 

 

سلطان مرمو :

سر  پیرانه

پیررستم  سو   سر پیرانه

هفتادو  دو پیر  وتوش  نیانه

بنیام ماوریم چنی چلانه

 

 

پیررستم  مرمو:

سلطان یاری 

آمانن آمان  سلطان یاری

یری تن  چه سٌر  چل  تن  نگاری

هفتنه  نه غیب  سراو  هزاری 

مین  مینتان  چه  گره  ناری

نه گیج بحری بنیامین باری

 

سلطان مرمو :

پیر رستم مس

سر حلقه پیران هفتاو دو کس

وردنی باده چه مایه  الس

رنج غلامان نملو  عبس

 

پیر رستم مرمو :

یا شاه مرنو

سٌر  یری تن  بینای مرنو

ویت چنی داود نکری  عدو

وینه  ابراهیم  یک دس  تپه سو

سلطان  میل  ویت چنی  عالم گشت

داود  کیانای  و ضرب  برشت

پا نیا  تپه سو کنیاشان  انگشت

 

سلطان مرمو :

پیر رستم  سو

چه راه نگیلی  نکری   عد و

آوت  نه سراو  موزان  چه  جو

 

پیر مکائیل مرمو:

میر میرانه 

سر حلقه یاران میر میرانه

پنام آوردن  یا شای  چلانه

پی هنای   بنیام داود بکیانه

 

سلطان مرمو :

دودانی یانه  پیره مکائیل  دودانی یانه 

التجا کردی  نه رای  یکدانه 

پی  هانای  بنیام  داودم  کیانه

نه رای  دوشاهی  مایه  خزانه

خلاتش  موو  میر میرانه 

شرط بنیامم  قدرت  نیشانه

 

سلطان مرمو:

داود نازار 

کیشای  چوار قرنه  داود  نازار

گردای  هزاره یورت  بی شمار

  پیشرو  یاران سر گرد و چوار

پا بنیر او پیش نه رای  قوای  مار

بنیام چنی دام باور  او قطار

مین مین نه کشتی چنی باش  تجار

پا گلیمه کول چنی  تور  تار

پی  دام سر کش چنی بی شمار

باوری  او جم یاران نی هوار

 

داود  مرمو :

سلطان  عظیم 

تو کاوه معراج  از  موسی  کلیم

تو مرتضی دین  از  قنبر  پیشین

تو خوشین نهصد  از  چلوی زین

تو خدای بٌره  از  نسیم  دین

تو تاج  سلیمان ازنان  نگین

تالتجام ایدن  کاوه  هفت  اقلیم

نجاتم  بدر  پی بنیام  ملیم

 

یار آحمد مرمو:

یا شای بی کینه

خواجای غلامان  یا شای  بی کینه

التجام  ایدن  کاوه  مدینه

بنیام  باوره  پی عاو  دینه

 

سلطان مرمو:

ناز روای   یاران

حسین شهید ناز روای یاران 

تحفه عجو رنگ  توریز  شاران

قرینت نین  هوار  هواران

داود سر قطار  چلتن  چلانه

شفق کیش صبح کبود نیشانه 

صبحو رومامور  جویای  دیوانه

حوالن بارو پیر وی مکانه

 

رمز بار مرمو :

گردبی و گرداو

داود  گرده  لویل   گرد بی  و گرداو

نیشت نه قله عرش چوین باد نه  روی  آو

باورو  بنیام  یاری  و جوآو

نیشت او باد  بین

داود  وینه  باد نیشت  او باد بین

او لطف سلطان مرکو حاضر  زین

نی راگه  بنیام  باوران  یقین

 

پیر موسی مرمو :

نه راگه طوس

کیشای رای طوین  نه راگه طوس

داود حاضرن  پی بی کسان کس 

حاضر مرکون  پیشش هانا رس

ها  نجات پیر بادش  نه قفس

 

پیر موسی مرمو :

داود حواله

واذن  سلطان  داود حواله  

نه زیر  ساج نار  داود  بی  طاله

نه  رای  دریای  نیل  بارو  قواله

نیش او هوایی

مرکو حاضر  زین نیشت او  هوایی

پی هانای پیر نه گیج  تایی

نرای گلیم کول بارو  دوشاهی

 

پیر موسی مرمو :

داود او هاوار

داود  حوالن بلو  او هاوار

راگه  دریای  نیل  میره باش تجار 

نه رای گلیم کول  بارو  او قطار

 

مصطفا مرمو :

نرای دوریشم

افلاطون  حکیم  نرای  دوریشم

طبل  باش  طبلان  عالم او پیشم

داود کو  سوار دریان او نیشم

او پیش  یاران

داود  پیشوا او پیش یاران

حاضر مرکون نه  کول  کوان

نرای گلیم کول  حوالن  بلان

 

سلطان مرمو:

نه ای نا  نی  دم

داود حاضر به نه ای نا نی دم

و کول کودا   او نجات جم

بله  باوره  بنیام  نه ای  خم

داود گیژ آور

نه گیژ کیوان  گردون گیژ آور

چنی  باد گردان  بنیام  پیش آور

باوره و جم میره و میر صفدر

داود او مولق

پری دریای نیل  بنیش او  مولق

نه کول  کودا  نرای  هفت طوق

مین مین نه کشتی بکران صدق

داود دلیل

از چنی تومن  داود دلیل

مصطفا نه کیش  ناز  روای  قندیل

هر کس  نرای  ویش نکری  ذلیل

جسنات کشتی  توشانی  کفیل 

داود رهبر

و عشق بنیام پیشوای  عره نر

هر کس نه رای  ویش  نجاتش بیر

جسنات  کشتی  باورا  چه  بر

 

سلطان مرمو :

داود رجو

از  چنی تومن داود رجو

برس و فریاد  گلیم کول  و  دو

جسنات کشتی  توشانی سوو

از  چنی تومن  داود  نسیو

چنی خزانه  بار بکران  زیو

نرای  گلیم کول  بوخشان  ایو

نه قطار میره دوشاهی بجو

داود  دوشاهیت صد هزار  مزیو 

قطار میره  چنی  گلیم کول

دوشاهی  اوان  و زیور  زنگول

هر کس  نرای  ویش  نوانیش  و چول

 

داود مرمو :

آگاه و بینا

آمنا و صدق  آگاه و بینا

نجاتم  بدی  نه کول کونا

یاران و کشتی  باوران  او جا

نه قطار یار  نوانیم  پسا

 

یار آحمد مرمو :

نیشت او رود  نیل

داود نه  دریا  نیشت او رود نیل

وات  و زور  جم  و ناز  قندیل

نیش او روی دریا 

داود گرده  لویل  نیشت اوروی  دریا

وات  و زورجم  و  ناز نوا

نما  و کشتی جمناش  نه جا

 

رمز بار مرمو :

گیژیا  او هم 

نه کول  کودا  او  نجات جم

کشتی  برآورد  نه گیژ ستم

میره باش تجار داود  دی  و چم

جسنات کشتی خیزیان  او هم

 

میره باش تجار مرمو :

هژار فقیر 

ای گلیم و کول  هژار  فقیر

ای سوار  کیانی  برز  قندیل

نی روی  طوفانی پیمان  بی  کفیل

 

گلیمه کول مرمو:

میره  صایو  گنج 

پادشای  خانان  میره  صایو  گنج

اینه  داودن  نوی  ابله رنج

یاوا  و نالم  نرای دو و پنج

 

میره مرمو :

ضامن  بی کس

 آمانن آمان  ضامن  بی کس

کیشای  راگه  تون فریای  رای  طوس

کورم ذلیلم بریانم  نفس

 

میره مرمو:

به  جمان  نه جا 

مین مین نه کشتی  بجمان نه جا

بکفان او شون داود دانا

بلمی  او  حضور  سلطان  آگاه

بجمان نه جم

مین مین نه کشتی  بجمان  نه جم

بکفان او شون داود خادم

بلمی  او حضور سلطان عالم

بیان و دوان

جسنات کشتی  بیان و دوان

بکران پا بوس  ضامن  بران

داود  کوسوار  کران  زر افشان

 

گلیمه کول مرمو :

به جمان  و جخت

مین مین نه کشتی  به جمان  و جخت

او شون  داود بکران حجت

بلمی او حضور سلطان نیکبخت

 

میره مرمو :بیان او  حوال

جسنات کشتی  بیان او حوا ل

داش نجاتمان  داود شمال

سرو مالو  گیان  پری  استقبال

 

داود مرمو : پیر دام وکول

خلات گلیم  پیر دام و کول

میره  لاونای  نه گیجاو  چول

بجم  نجای ویت  بلمی او  منگول

 

گلیمه کول مرمو:

داود برا

و ارمای شام آمانی وی جا

فتح ویت کردن  و ناز  نوا

کشتیت  بر آورد  وینه  ناخدا

 

داود مرمو :

پیر  پیرانی

پری گرد  غلام پیر  پیرانی

شرطت هن روا  پیر سلطانی

بردی او قطار  میر  ملتانی

 

میره مرمو  : سر او  پاینداز

مال و تصدق سر او  پاینداز

التجام  ایدن  داود  داو  خواز

شرطمان پری تو  کردی  سر افراز

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه سی و یکم مرداد 1385ساعت 16:9  توسط داوود   | 

بیاو بس ساجناری

 

دوره بياوبس ساجناري

ناوس مرمو:

ياران چه ناوس

پا وقت از  لوام خيو بيم  چه ناوس

چه سر كت ملوم  پي ملك  شاروس

چه دون ناوسا  خالي موم  چه پوس

هر كس ميلشا  چنيم  بودي دوس

پاديدار  از  ژنو  بو  انوس

مبو  بلو پي  خاك  مورزدينا  بسوس

و پيرالي چمدارا  مبو  بو  پابوس

چا پرديورا آي  پريمن  دوس

لاوه ازه نا  سيد محمد جلوس

بلاردي  چه ليش نوياني مايوس

آنه  مزانو  ها ماوام  چه كوس

ياران  مودي تفر تيونا و طوس

آوقت دنگ يار  برز  بو چوين  ناقوس

بيان بنيشان  خالصو  خلوص

هر كس بواندي راي يار چون خروس

 

قاضي مرمو :

شاه چي و سّرا

ياران  چه ناكام شاه چي و سّرا

ويش پنهان كرد چوين دلي درّا

غلامان كردشان و چراي چرا

نه شون خواجام  درونشان  گرا

ديشان  بيسودن  اي قالو  قرّا

ساكت بين  چه بانگ  سان  سرد  سّرا

ياران  و  ويرم

واده  شاه ني دم  آمان و ويرم

پي ديدار شاه زارو زويرم

واده شاه  يانه پيرالي ديرم

تا و دس يار بكو دسگيرم

بلمي  پي موردين  پا  يانه  ميرم

پيرالي  پيا  كرمي  هر كو  بو گيرم

پي ديدار دوس  بريندار  تيرم

شاهم صيادا  من چوين  نخجيرم

 

حمزه مرمو :

پي ملك موردين 

وريزان بلمي پي ملك موردين

شاه واده شان  دا  چه آ سرزمين

يانه  پيرالي  رژياون   يقين

مو هر پيرالي  پير روشن بين

بزانو  كون ماواي شاه دين

 

صالح مرمو:

يانه پيرالي

هن چه موردينا نوه  باوالي

شاه وادش دادن  او  يانو مالي

گشت بيان  بليم  هر يك چني  هم

بلمي  پي يانه  پيرالي  در دم

آما  و يادم قول  شاي  سر جم

ها پيرالي نان  ناز  رواي  كاوم

بليم  وپا بوس  پير  صايو  چم

شايد  بلاليم  چه ليش  و قسم

تا پيدا كرو  شون  شاه  نه جم

پيداش مكرو و شادي و خرّم

 

قمري مرمو:

پري شاره زوير

بيدي تا بلمي  پري شاره زوير

بلمي پي ماواي  موردين  و ضرور

يانه پيرالي  رژياون چه نور

بلمي و پا بوس  صايو ذاتو  زور

پا لالو  تكا بلمي و حضور

تا شون  خواجا  بودي و پي جور

بگيلو  زمي  تا  و سماي  نور

 

بنيامين مرمو :

پيرالي واده

پادشاه و تومان دادنش واده

وادش  او يانه  تومان  پي داده

فرماون  مر تو  بزاني قاده

فرماش  پيرالي  و از  اولاده

ايميش آمايمي  و اي  درگاده

بلو  پي جوياي  شون شاه زاده

حكم و توشان  شاه ويش  نهاده

غلامان  رجاشان  پي راي مراده

ديده  شان  و روي  خواجاشان  شاده

 

پيرالي مرمو:

ياران و يانه

فري وش آماين و جاگو يانه

هر امريتان  هن او ديده و گيانه

پا روي  ديده و  دل  مكوم  اجرانه

ازيش كمترين  جه غلامانه

تمناي  ديدار سلطان نانه

چاگاه كه  امرش و من  فرمانه 

مگيلوم  پريش  ارضو  سمانه

اگر ميلش بو  ويش  كو  عيانه

مژده ماوروم  پي تان  و يانه

ار من  پيدام كرد  شاه  چه سّر خانه

 

بنيامين مرمو :

وريز  پي هر كو  ملي  سا بلو

وشون خواجام بكر جستجو

 

پيرالي مرمو  :

ياران انتظار

ياران  به نيشدي ني دم  انتظار

چه موردينا هر  پا  اي   اقرار

تا كه  بگليوم  ديار  و ريار

بزانوم  چه كون  شون  خاوندكار

 

بنيامين مرمو :

پيرالي  چمدار

نو دمدا  لوا  پيرالي چمدار

بالدا و  همدا  چوين  طير  طيار 

هفت طوق  زمي  و سّر  چي  و  وار

ديش  كه نيشته  نش  شاه نه  ساج نار

نه ذوق شادي نگردش قرار

تن پكاوه  برق گرد ساج نار

وتاو پرشنگ  كوره آتش بار

هور گيلا  و پس  پيرالي چمدار

مزگانش آورد  پي ميردان  يار

ميردان نو دمدا  كل  بين  هوشيار

 

پيرالي  مرمو:

ياران مزگاني 

ياران پريتان مدوم مزگاني

چوار قرنه  جهان  ها از گيلاني

 چه برّا  لوام  تا و  بحراني 

هفت طوق جه سّر  چيم او  درياني

ديم كه شاه  نيشتن چني  ياراني 

نيشتن  ندلي   ساج  گراّني

ويم  دانه  آ  گر   شوله  ناراني

نتوانام  بلوم  و خدمت   شاني

ايستا  پنه تان  مدوم مزگاني 

مر بنيامين  پير شرط  ناني

بلو و خدمت  شاي  دو جهاني

 

غلامان مرمو :

پيره رنج برده 

بنيام توني پيره رنج برده

قسم تو  وناز  آ  قول و  شرطه

پري آ اقرار  ناووست  كرده

وشون  پيراليا  هرده و هرده 

بلو  پي  جوياي  نزاد  نمرده

تا كه بويني  جه قلو  نرده

شام و ساج نار تشريفش برده

 

بنيامين مرمو :

ياران اقراري

مكي  پري تان  شرطو اقراري

از  و شونه پاي   پير  چمداري

ملوم  پي جوياي  شاي  خاوندكار

گيليام چه  زمي گو شو  كناري

هفت طوق جه سّر  لوام  او واري

شون شام بردن  او دريا  باري

ديم  كه شاه  نيشتن ندلي  ناري

وينه  پروانه  جويا  پي ياري

سرمست بيم  و شوق  آ شهسواري

ويم فرّ دا  چه توي  آ  ساجناري

و  امر مولام  شاي  صاحب كاري

آير  پري من  بي  و  گلزاري

داخل بيم  چني  ميردان ياري

نه گره  گرمشت  آيرو  ناري

هر چا  پيشانيم  آو  مويا  جاري

واتم  از  و فدات  شاي  خاوندكاري

روشن كر پي يار  شرطو  اقراري 

تا ميردان  بزانان  راگه  دينداري

 

سلطان مرمو:

بنيامين اقرار

ايستا  وادمن  پي شرطو  اقرار

مبو  آ ياران  چه  ازل  طيار

كل جم  بيوسان  نه ساي ساج نار

بيان بنيشان و گردن لار

تا كه بوانمي  راي  شرطو  اقرار

 

بنيامين مرمو :

غلامان  درگاه 

كل حاضر  بودي  چي  بره و  درگاه

چني بنيامين  ويم اقرا  نياه

دس اقرارم  و پير شرط  داه

ايستا  وا ده شن   باورمي و جاه

راي  دين  ياري  بكروم  احيا

 

غلامان مرمو  :

آقاي غلامان

سلطان كونين  آقاي غلامان

اگاي  هر دو سر رهنماي  راهان 

اميدن  بوخشي  بار  گناهان 

جمله جه درگات   ايدن رجامان

قويل بكري  عرضو  ثنامان 

دين يار اظهاربدري  سامان

تا  پوخته كريم  كردار خامان 

بگيرمي او دس دليلي دامان 

ايدن رجامان امان صد امان

 

سلطان مرمو :

ياران  قويلا

رجاتان  چني بنيام  قويلا

واده  آ  اقرار  كوي  سر انديلا

اقرارم  چني پيرو دليلا

هر چي بواچين  پنم  اصويلا

راي ياري پريتان  سمو قنديلا

كل بلدي و دشت  و گشتو  گيلا

هركس  قرواني  هر چيش  وصيلا

باورو  و جم  و لالو  نزويلا

تا كه پيرالي و از وكيلا

دواشان  درو  هاويش  ماسويلا

ياران كل  بودي  دسو  دخيلا

 

غلامان مرمو:

نيه نمان  قدرت

يا شاه  نه حضور نينمان قدرت

هر چيت  فرماوي  شاي  صايو حكمت

نه فرمان تو نوياني قفلت

ايستا ني  پاي  ساجو  حرارت

قدرتمان  نين بكريم  خلقت

اميدواريم  ويت ويك اشارت

هرچي  رضاتن  و ميلو رغبت

باوري  و وجود  چا توي كارخانت 

تا ياران  بوينان  سكو نيشانت

 

سلطان مرمو :

غلامان نگاه 

منواردي پيتان  مكري نگاه

هر چي بوازمي  و اذن  ويماه

چه كان سّر دا مكروم پياه

هر كس وريا ون مشناسو كالا

ارماي ويمن  هر چي مبو  باه

چا بنيامينا  جوز  مبو  ايجاه

داود حوالش  كله  زرده  يا

پير موسي  قوچي مو و كرده  ياه

ها توشتيري  هن پري مصطفا ه

رمزبار گردش  باردي  و درگاه 

كردار  ابراهيم  و خروس  بيا

انارميش  پري  يادگار  قرار داه

تمام باوردي  به نيردي  وي  جاه

 تا چني همدا  بدروش  دعاه

 

بنيامين مرمو:

وهفت  سردار

چاگاه فرماوا  و هفت سر دار

ايويش هر كامي كرداري  بارا

عابدين كل بز  آورد  نه  شارا

پير رستم  خربزش جه بوسان  بارا

نريمان بادم  باره  چا  دارا

اسكندر  نواتش پيش  مدارا

موسي سياوه  بلو چا سر تشارا

آما  ساواوه  باردي  ديارا

دس كره  چاتوي آو  و جو  يارا

مايش  جه اصلن نمو خراوا

 

بنيامين مرمو :

وهفتوانه 

چاگاه  فرماوا  و هفتوانه

بلدي  باوردي  هر يك قروانه

به  نيردي  و جم  پري  نيشانه

تا دعا بيرمي چني آ قروانانه

سيد محمد گندم  آورد  چه يانه

سيد ابوالوفا نخون  نيشانه

باويسي ذرت  چا آ  همانه

مير  نوقل  باردي  چا  خرمانانه

برنجيش كردار پي  مصطفا نه

سيد شابدين نيسكش  دريانه

سيد حبيب  شاه  چه آ  ماشانه

كردشان  و قاويت آ  هفت  دانانه

گوش كران چه جام آ چل  تنانه

آ چل تنانه  هر چل  يكانه

چا  گاه  چه  كرم شلطان  فرمانه 

كي  برّي  چه خيو  آماو  ميانه

ناوش ذوالفقار  چه آ دونانه

برّيشاني  سر  آ  قروانانه

ذوا لفقار  چه نش   دو ذات  مهمانه

موسي  شياوه  و  كاك  مصطفا نه

مامورن  پري  قوضه  روحانه

آ  تيقش  چه ذات  خواجاي  سلطانه

پي قهرو  غضو  ها و  دستانه

چا  گاه  حاضر بي آ قروانانه

سلطان  فرماوش  پيرالي  گيانه

بدر دعاي  تيغ چه  از صلانه

پيرالي نو دم دعا  تيغ وانا

موسي سياوه سرشان   برّانا

بدروش  و گر  آ ساج  گرّا نه

تا  پوخته  بودي  آ آي  كردارانه

خواجا و كرم  گردين   حيوانه

آ  جانورا ن  چني  مورو  مارانه

كل بوان  حاضر چه اي  مكانه

بششان  گره كا نا  نانويچو نانه

بي بش  مكردي  پيشان  درآ نه

سلطان مرمو:

بنيام  باوره 

پري هرياري يك  بش  باوره

پوختش بكرو چا  گرّه  خوره

آ نختينه شان  تمام بش  كره

بلو  پيرالي  دعاشان  دره

هيچ كس چي جمه بي بش مكره

تا كه كردارت  چا پرديوره

موسي بنويسش چه آ دفتره

 آ حوين  دارانه  كه برّياشان  سره

يوي چه  ليشان  حرامه  جيا شان كره

باچه و ياران  چه ليش نوره

آنه يش  پري  واردن  خارو   خطره

نيشانه  پري  يوي  حرامتره

روخله شانه  زاله و   زا ورّه

طال و  گني  شان چني  نيرينه  نرّه

آ  حرامانه   برشنان  چا  دشتو  دره

تا بعد از  دعاي  بوران  هر چا  حاضره

پي گاومي حرام آ  مغز  سره

هر پا خاميه  چا  كله  درش  باوره

بدروش  و رستم   بوروش  و دره

چا توي  چالي  دفنش  بكره 

تا  وروي  حساو   چه آ محشره

كردار  كردش هاو  نظره

اجرش  موينو آ  مغز سره

 

بنيامين مرمو :

يا شاه  صلاتن

اختيار دارني  هر چي صلاتن

ازم كمينه  و خاك  پاتن

راضي  به  رضات  هر چي  رضاتن

پا طوره فرمان  و ازي  داتن

تمامي  و ميل لبيكم واتن

ايساته  واده  جمو  دعاتن 

قروانان  حاضر  چه آ درگا تن

اذنم  گركاه  ار بو صلاتن

ياران  جم كري  هر چه نه لاتن

بيان  بنيشان  ني جمو  راتن 

سلطان مرمو:

بنيامين و جم 

باچه و ياران  بيان  به نيشان و جم

عابدين  فرّاشا  داودا  خادم

پيرالي  بچردي  حاضر  نه ور چم 

چني توو به نيشدي  آي  ندلي  جم

پي دواي  آ كردارانه  بودي و سر جم

پير موسي  حاضر  كرا  دستش و قلم

بنويسو  اي  كردارانه  و بي كسرو كم

هر هفت خليفه خلاصه محرم

چه لاي  يك  بودي حلقه كن محكم

آ  گوشتو  سقانه  جيا كن و هم

بپيچان  ناچه  هم چني  نويچم 

و سنگ و ميزان  بي زياد و كم

هر كس حاضرن چه دلي جم

يكي يك بشي  بيران  چه دم

بسانان آ بشه  گردنشان  بو  خم

 

بنيامين مرمو :

ياران او اقرار

بيان بنيشان ياران او اقرار

امر خواجاما  بوان گردن لار 

دو كنه  زانو  بگيردي  قرار

هم سر هم كمر  بوسان  و زار

چه ذيل  بنالان  چه پروردگار

عابدين  فرّاشا  دودا خذمتكار

ازيش هم چني   پيرالي چم دار

نه سر جم نيشو  ازيش  چه  لا وار

تا  كه بوانو دواي  اي كردار

هر هفت خليفه  خلاصه طيار

 قسمت بكران   كل و يك مقدار

 

داود مرمو:

جم رسيه صلا ه

يا شاه  آمانن  جم  رسيه  صلاه

يا حق آمين وي جمو جلاه

شكرم  هن و  تو  سلطان  يكتاه

سفر جه تون  پّرنگ و نگاه

خانيان كرم جه توشان  درياه

چه ياران  دوير بو  كل دردو  بلاه

آكس منكرن  بودي  مبتلا

يا شاه  جه ياران  كل بودي رضاه

سكه يارستان  بكردي  رواه

ايما  چه  سايت  جه هر دو دنيا

رستگار  كري شهنشاي  آعلاه

 

پيرالي مرمو :

اشاره شانا

و فرمان يار  اشاره شانا

و شرط  بنيامين  پير  ازلانا

ورياي داوود  رهبريش  وانا

و قلم زرين  موسي  نويسانا

وخدمت  كرده  رزبارم  زانا

و قدر  حشمت ها  مصطفانا

وتيغ  برّاي  ابراهيم شانا

و چشمه كوثر  يادگارانا

و ناز  رواي  هفت خانيانا

و ناز چل تن  چني  چلانا

 و ناز  پيران چه اي  بارگانا

و نازاري  ناز آ غلامانا

آ  غلامانه  زرين چوگانا 

وناز  پيران  پير  شاهوانا

ونورو  حرمت  آ  بيو  نانه 

كل  بودي قويل  اي  كردارانه

پي هر مطلوي كريان  اي  قروانانه

مطلوشان  حاصل  چني  مرانا

دردانشان  جه لاي  شاه بو دوانا

وحكم  عزيز  شاي  بي همتانا

بلدي و حضور  قويل  بوانا

 

داود مرمو :

 يا حق و راي يار

 يا حق الله من  از  و راگه  يار

پالا ويچنان  ني  جم و  كردار

اميدن  بوخشو  گناي  گناكار

 

بنيامين مرمو :

از  ودين  يار

 ازيش  ايوالله  من  چه  راي  دين يار

كفران  كل بلدي  ايمان  بو  وسيار

بنده  لواني  و  پاي  گناه و  دار

ايمان  دو و  يار چه  كارخانه يار

هركسي  و پاي  خذمت و كردار

ار خاص  كرده  بو  مودي  رستگار

 ار  نا خالصن  مودي  گرفتار

خواجام  چه ياران  رضاش  بو نه  كار 

و راگو  روشت  رهروان  يار

و سرّ سينه  پيران  هوشيار

بقاي  جاودان  مز مراد  يار 

پيروزي  وراي  سفري و ريويار 

خلاصي  چني  بني  يوان  گيردار

شفا بدرو  شاه و  درده  دار

شادي  كرم  كر  خواجاي  كرمدار 

پا حكم  عزيز  شاي  خاوندكار 

 

         اول و اخر يار  

 

 

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و سوم مرداد 1385ساعت 12:14  توسط داوود   | 

دوره کما کنان

 

دوره كما كنان

 

سلطان  مرمو :

ياوران او كش

 يره رو بلان  ياوران او كش

وروي صدق دل ياران  دل وش

بكنان  كما پري يسپه رش

وصدق و يقين 

بكنان كما و صدق و يقين 

نكران  خطا پي نفس پر كين

باوران و جا اركان ورين

هفتادو دو پير

هفتوان چني هفتادو  دو پير

بلو نه كوه سار تا بيو نخجير

بكنان كماي خيلي دلپزير

 

مير مرمو  :

تا بلمي  او كش

يك يك وريزن تا بليمي او كش

كما بكنان  پري اسپه رش

تا گاو يار پيمان  بدن بش

 

سيد محمد مرمو :

يك يك  حاضريم 

يا شاي صاحب سّر  يكيك  حاضريم

اميدن نخجير  بكياني پريم

چمه راي  نخجير  رمز وايريم

 

بنيامي مرمو :

گرد لوان  او كش

هفت چني هفتاد گرد لوان  او كش

بردن  چه نيشان ميردان سروش

دال دالاهو  منيشو  او لش

 

داود مرمو:

و خونو خور

و گوشت بدن و خونو  خور

مدن  ستيزه  نفس  ستكگر 

مورون  مردار  بد نه  بد  بدتر

 

بنيامين مرمو :

او كما كنان 

چه ايمه پيقامي  و كما كنان 

وخطا نخجير حرام  نكران

 

پادشا مرمو:

ميون و دوان

نه گردي وحشي ميو  او دوان

به پرسون  ليشان  ميون  او زوان

هر كام رخصت دان  بكران  بي گيان

هر دو سواهن 

حلال و حرام  جمله سواهن

هر كس  حرام  ورد  كردش به پاهن

هر كس  حلال  ورد  نازش  رواهن

بكران قربان

تا واير  آما  بكران  قربان

و امرم  يكيك  ميون او زوان

اوّلين حرام دوّم  ناز روان

 

بنيامين مرمو:

جنس وايرن

دو بار ميون جمس وايرن

شرمه نكران چنش  بوران

هر كس واير وارد  ذات پيش مدران

 

داود مرمو :

ذات نه وايرن

و روژ ازل  ذات نه وايرن

گاو يارين  پي دين دايرن

مايه  نور ذات  اوّل آخرن

 

پر موسي مرمو:

بي و گنجه گاو

ذات ناز روا بي و گنجه  گاو

اوسا  نه ساج نار بريان  و بي تاو

و امر خواجام  ميو او جواو

 

رمز بار مرمو :

اوّل بار او كش

گاو ديره  ميو اوّل بار او كش

او وقت بي و درمان  و درد شيخ رش

دال  مردار  خوار مپيچون  ولش

نخجير ياره 

نخجير  پادشام  نخجير ياره

هر كس ناپاكن خاكش چه خاره

نخجيري دارون  گوشتش مرداره

 

مصطفا مرمو:

نخجير ياره 

گاو بنيامين  نخجير ياره

دوم بار ميو  ذاتش  هزاره

قسمش  پي  هفتن  رجاش  پي ياره

 

سيد محمد مرمو :

 وقت نخجيرن

هفت و هفتاد دو  وقت نخجيرن

نه سر كلاوان  حكم و دس ميرن

هر چه گير آما  وقت تقديرن

 

مير مرمو:

ها نخجير آما

ميردان  بيد يوه  ها نخجير آما

يقين حواله  امر  خواجاما

بگيران  دورش ويل نبو  راما

 

پير مكائيل مرمو:

تنگز هات او كش

اينه بوينن  تنگز هات او كش

بنيامين  ايد گاو برد  پري  شيخ رش

اينه  ني دمدا  و ايمه  بين بش

تنگز  آما و زوان  من مكن  شكار 

گاو ياري  نيه نم  من مكن شكار 

رخصت بدن پيم  بلو نه  كوهسار

بگيلين  پري  گاو  زرده يار 

 

سيد ابولوفا مرمو :

خوف گيانشن

 هر ايده  نخجير  خوف  گيانشن

 كوفت و آتشك يه   درمانشن

گرديش درمانن  يه  فرمانشن

تنگز واتي ايدمن فرمان

گاو وايره نان  ايدمن فرمان 

بنيامين قصذم كرد  و او دوران

پري شيخ رش  برد  كرديم  و درمان

پري امتحان

پادشام  كياستن   پري امتحان

پي درد  حرام  من  بيمن درمان 

گوشتم حرامن  ايدمن  فرمان

 

شيخ شابدين مرمو :

خوف گيانشن

مدن  آمانش  خوف گيانشن

اينه وايرن  ايدن  سامانش

پارشام  كياستن  پي غلاما نش

 

پادشاه مرمو :

قصد حرام كرد 

غلامان  نو كش قصد حرام  كرد

و وينه كركس مردارشان  ورد 

و پاكي  راسي  راهشان  طي نكرد

بنيام پر نور

بله نه كوهسار بنيام پر نور

گروي  حرام  خوار نيان او حضور

دالان  كوران  دوبين  ذين  كور

واو  مايلني

باچه و پيشان واو مايلني

گرصد  نه روي ارض گرد .كيلني

خطاطان كردن  يكسر ويلني

 

بنيامين مرمو:

پادشا عز كياست

هفت و هفتاو دو  پادشام  خواست

و او مايلني

بارگه  چيني واو مايلني

ارصد نه روي  ارض گرد وكيلني

ارماي شامن  كوران ويلني

سيد محمد مرمو:

بلمي او حضور

يكتان گرد بيان بلمي او حضور

كش كوهساران  گيليام و ضرور

وايرمان  وردن ندارو قصور

 

مير مرمو:

چطور  كشتش كرد

يا شاه بنيامين  چطور  كشتش كرد

و كاني شفا لاشه تنگز برد

شيخ رش  چا وخته  پري  درمان  ورد

 

سير ابوالوفا مرمو:

برد پري شيخ رش

بنيام گاو  ويش  برد  پري  شيخ رش

ايمه او گاوه  وردنمان  و كش

ايسه مرمو كركس  نيشت  او لش

 

پادشاه مرمو:

بقرن بقر

گاو بنيامين بقرن بقر

گاو بنيامين مار خورن مار خور

نيشانه دارو او نه فرق سر

واير نه گوهر

اول قربا نن  واير نه گوهر

هم و بياي ساج هم و پرديور

سرش قربانن و گردي مظهر

 

بنيامين مرمو:

ذاتش نه كلن

گاو ويرن  ذاتش نه كلن

ذاتش  احمدن  نازش چو لن

هنش نيشانه شاخش  پل پلن

 

داود مرمو:

نازش عادلن 

جول  شندروي نازش عادلن

نور  ناز  روا  قديم كاملن

واير گوزنن  شاخش  چل چلن

 

پيرموسي مرمو:

سر وشن  شيدا

نه ازل  واير سروشن  شيدا

وشاخش سالي  شاخه مو پيدا

و هفتن شاخش  هفت چل  مو جدا

 

رمز بار مرمو :

سجدش بكران

واير باوران  سجد ش  بكران

تا رزم واير  منيرو  او خوان

ذات مدي و جم  و رسم اركان 

 

مصطفامرمو:

نه ساي ساج نار

پادشام كرم كرد نه ساي ساج نار

پير دسه ور  و شرط دا قرار

 نكته شرطش  گرد و خاوند كار

واير بي قربان نراي صحبكار

سوا بي و هم  بي عيب و عيب دار

 

روچيار مرمو:

و فرمان يار 

احمد بي واير و فرمان  يار

چوار بار چه سر كردشان  حاشار

هر چوار  راي جوزن و شرطو اقرار

 

احمد مرمو:

ويم كرد و قربان

اي ناچه و نويچه  و شرط اقرار

اسمش موجود بي  صاحب بّرو بار

 پري غلامان  چا نا  دا   قرار

هفتيم ويك  ذات 

شاه  ايجاد كرد هفتيم و يك ذات

هفت صفات يكذات  هفت ذات يك صفات

نين تفاوت  او حياتو  ممات

 

داود مرمو:

رمز بار بي خادم 

نه ساي  ساج نار  رمز بار  بي خادم

هم احمد  و خوان  هم  احمد  و جم

هم آحمد  بش كرد  هم  احمد  خادم

 

پير موسي مرمو :

ياران واقرار 

بزانان  دستور  ازل و اقرار

احمد بش ندا  و دو رنگ  خار

خاران نو دمدا  بين شرمسار 

 

رمزبار مرمو :

پادشام دعاش دا

 تكبيرش  وانام  پارشام  دعاش دا

و دعاي  دوم  بنيام  كرد رجا

پادشام رخصت دا ياران  كرد  خورا

 

مصطفا مرمو:

ياران وي دستور

اقرار قربان ياران  وي دستور 

تا وقتي پاشام  چه دانه  پر نور

ذاتش و آحمد  مكرو ظهور

 

پادشاه مرمو :

 فرمان و سر 

هر كس نورو فرمانم  و سر

ماوريش  و سر بد نه بد بد تر

مكريش  داخل  خار بد اختر

نه بناي چين

ازازيل  عزيز بي  نه بناي چين  

امرم كرد سجدش  بكرو يقين 

نورد فرمانم  ويش كرد و لعين

پي چين  كردم گيان

وجبرا روحش پي چين كردم  گيان

دانه معرفت  ونش  دام نيشان

چا  وقت  ليش نورد پيش واتم  شيطان

اقرار كرد واتش  وردنش  خطان

اگر بوروم  ويل  بوم و جهان

بايد بمانوم نه توي  جاودان

آخر بي  رخصت وردش  و جنان

و بي اجازه دانه گندم  ورد

دانه  معرفت داخل وراي  زرد 

دانه معرفت بي  فرمانش ورد

در چي و بقا كيشا  آه  سرد

تا كه توش كرد گريوا  بيشو

رد نكي  فرمان  داناي  بي دهو

ماچينم  پيشدا ليش كردم قبول 

تا نوع  بشر ليش كردم حصول 

چند مدت  روحش او طور  دل ملول

چند  فرمان  بران  ونش  بي نزول

دورانش  طي كرد  پر نه  عرضو  طول

تا نه مدينه  كردمش و رسول

ويم  بيم فرمانبر خذمت گذارش

شرف  دام  اصحاب  خام  اغيارش

چند و اصحابان  ناپاك  خارش

هر سه خليفه ناحق كردارش

مكردن كينه  چني ذات پاك

كفرشان  لوا و عرش  افلاك

گروي ناپاكان  بدكار  شديد

بين  و توابع  يزيد  پليد

حسين نازار  كردشان شهيد

وهم مكردن  عيد ديدان ديد

حسين امرمن  بردن  سرانسر 

بخشنام  ونش  اي سرو  او سر

تا نه پرديور  نمانام  مظهر

بي و دفتر دار موسي قلم زر

بنيام بي و پير داود و رهبر

خواجا صفتان كردم  با خور

چند روز نا پاكان  چني پيقمبر

نه روي  پرديور  كردنم  او  نسر

شيخ رش نا پاك  بد بد  منظر

ساخته سياه  خاك شمر بد اختر

حسين احمدن  هم  مير اسكندر

بي خطاي خامي  چا نا  برّيش  سر

شرمندش   كردم  رانامش  او  در

گيرش  دام  نو  دردوگرد  حرام تر

رورش  بي و  پول  ياران  چي و  در

قهرم كرد خروش  چون درياي  بي در

ريشه جرگمن احمد سرور

پوكه  مواچي  طوباي كوي  بيور

ويم  كان  مكان  او خون  جگر

ويم  قله  الس  او  دانه  گوهر

بعد  شيخ رش  لالاو   بنيام  بي گرد

اينه هفت  سا لن  گيرودم  وي درد

بنيام رجاش كرد پير دسه ور 

وات  يا شاه  و ناز  طوباي كوي  بيور

رو كردن و من شمر بد اختر

ني قواو  ني درد  نجاتش  بدر

ويت مختارني و روژ محشر

ويل و سر گردات  و جامه بشر

چند جامه  حيوان  بدرو  نه سر

نه چاله سياه سرنگونش كر

ارم  كرد حرام نه گرد حرام تر 

بدن  پي درمان  سياه خاك شر

ويش سياه خاكن  درمانش  حرام

وردش هم حرام  خار  خيال خام

وراز  مردار پريش كن نخجير

او درمانشن نه راي رجاي پير

تمامن  اقرار  داتان  چو  خاكه

وراز  پي درمان   درد  نا پاكه

ني دم  پري  چيش كردين خيا نت

كردين خيانت  وراي  ديانت

 

سيد محمد مرمو :

پادشاي كرمدار

ستاره  سّر پوش  پادشاي كرمدار

نه روي منبر بيم  و پيقمبر خار

حرام الخنزيل  مكردم تكرار

ايسه نافرمان شام كردن  رفتار

بوخشم و ناز  طوباي  يرّو  بار

مكر نا اميد  ايميش چي  دينه

وي  ديدار  جم يار  رنگينه

 

سلطان مرمو:

طوباي  سبز صاف

بگيران  دامان طوباي سبز صاف

يارزرده بام   بي لاف و گذاف

نازش رواهن  نه حوض سرتاف

 

سيد محمد مرمو :

ناز رواي  راي  يار

حسين  نازار  ناز رواي  راي  يار

سرداده اخلاص  طوباي  سايه دار

رجا كر و لاي  پادشاي كرمدار

نكرو  خارج ايميش  چي  اقرار 

يار زرده بام  صاحب اختيار

 

سيد ابوالوفا  مرمو:

يار گناه بخش 

ناز رواي سلطان  يار گناه بخش

ايرج  يحيي  چني سياوخش

خسرو لعل  پوش اصقر سرخوش

كركس بينمي نيشتنمي  او  لش

رجا كر و  شاه  گناهمان  بوخش

 

مير مرمو:

احمد نازار

يارگاري شاه  احمد نازار

مكريم توبه  نوريم  مردار

رجا كر پريم  و لاي  صاحبكار

 

پير ميكائيل مرمو:

دايم و راي تو

حسين  نازار  سر دايم و راي تو

نه روي كربلا  هر هفتادو  دو

رجا كر و لاي  شهنشاي  شاهو

 

پير رستم مرمو:

سر دايم و اقرار

احمد نراي تو سر دايم  و اقرار

نه روي كربلا  دعواي  حرب كار

ني  دم  رجا  كر  تو نه  قاپي  يار

 

سيد محمد مرمو:

احمد نكرده  

خطام  چني تو  احمد نكرده

چه روي  مدينه چا  نقشو  نرده

رنج بردم پريت كردم پرورده

ني دم وي دستور خطامان كرده

امر پادشامان  و جا  ناورده 

حكم خطامان  و توش  سپرده 

ياران منتظر  زلال زرده

 

شيخ شابدين مرمو:

احمد و راي يار 

رجا كر و شاه  احمد وراي يار 

وشرط  بنيام  و كرده  رمزبار

بوازو  شفاي گردين  گناه كار

 

احمد مرمو :

ياوران لاله 

پي چيش  مكرين وي طوره لاله

پيرموسي كردن ثبت و قواله

هر كس حرام وارد  رنجش بطاله

 

سيد محمد مرمو:

مبو ويرده

احمد و نادان  مبو ويرده

چه نا بينايي خطامان كرده

بوخشمان و ناز پيره رنج برده

 

احد مرمو  :

مكري رجا 

و حضور شاه  مكري رجا 

گناه بخش  ويشن  عازيز يكتا

بي امري  نكن  هني  بعدها

مردار مفرين 

هر كس بورو مردار مفرين

سوگندم  و شرط  حقيقت آيين

و راگه  اقرار  خارجن  و دين

اگر و ناكام 

ياراني  نادان يا تنگي  ناكام 

هر كس داخل بو و لقمه حرام 

جوزش بطالن  او نه لاي  بنيام

هركس تنگز ورد

بعداً و نوعي  هر كس تنگز  ورد

كوفت  آتشك  گروي حرام  ورد 

شايد بوخشو  بنيام بي گرد

دوباره و نو 

او هم و شرطي  دوباره و نو

و لاله و شفا  ميردان  آرو

بكرو  خذمت ذسرش  بسپارو 

احمد مرمو:

يا شاي  هشت بهشت

ستاره غفور  يا شاي  هشت بهشت

و ناز او پاكي وستي او  كوي  نشت

ملالون  ونم  ني  دم  كر گذشت

سلطان مرمو :

حمد عا لين

نازت  رواهن  ناز  عا لين

يادگاري ويمن ونم  حالين

رجاش مكري  يه پيرالين

 احمد مرمو :

مكريش رجا 

اقراريم  بستن  مكريش  رجا

عز  اقرار  ويم  ماوري و جا

 و ميل  ويتن  يكتاي  بي همتا

 

سلطان  مرمو :

رجات  قبولن 

احمد نه ازل  رجات قبولن 

ارانت  ايمان  شرط  اصولن

شرط  تو  بخشاي  گناي  رسولن 

نكران  خطا

 وشرطي  هني  نكران  خطا

ويرده  گذشت  هني  چي دما

اركان ياري باوران وجا

گروي سياه  خاك

 شرطشان  خطان  گروي سياه خاك

مه وردن  مردار  و  حرام  نا  پاك

نه تعليم شرط  ندارون  ادراك

 شفاي گناهكار

ها و دست تو  شفاي  گناه كار

احمد  و بنيام  پري  راي  اقرار

راسان  سر افراز  دورنگ گرفتار

 

           آول و آخر يار

 

 

  

 

 

 

                                   

+ نوشته شده در  جمعه بیستم مرداد 1385ساعت 13:23  توسط داوود   | 

کلام 72 پیره

 

كلام بارگه بارگه هفتادو  دو پير

پير سليمان مرمو :

چه كوي كس مزان

بارگه شام وستن چه كوي كس مزان

ميردان  مگيلان قاف تا قاف جهان

شام هان  چه جامه شرط راي ديوان

سرانسر جهان  مبو چه  نزان

پي جيفه  دنيا ويل و سر گردان

خيلي  مون چه پير  پري يارستان

نمه دن تكبير چه جم راسان

او راگه غلط  ياران موران

هر گيج  ماوران  و دسگاي چفتان

بلام  چه آخر  گشت  خجل موان

پادشاه ملو چه سّر نهان

 

پير قابل مرمو :

چه كوه واهيلي

بارگاي شام  وستن  چه كوه واهيلي

چه قال  اره وسته بين  بلي

شام نه حشمتن ندلي

پادشام  بارگش وست چه يانه باوالي

 

پير ركندين مرمو

چه دلي دّري

بنيامين  شريك كس مزان سري

قاف تا قاف جهان بنيامين چّري

بنيامين كالاي هفتوان خرّي

 

پير ميكائيل مرمو

چه كوي عرويتي

بارگه شام وستن چه كوي عرويتي

حرسو نفس  دادن او قويتي

روژ  چه روژ  ملو چه بر بنويتي

سردي مايه سرد گرمي او قويتي

وشا پا كسه  او  يار  بو جويتي

 

پيرالي مرمو:

سوار بارگايي

عز و فدات بام سوار بارگايي

چوگاه قيوطت ورد  چيگاه زيايي

شام چه  شاره زويل بارگش نمايي

هان چه دسوه ذوالفقار شاهي

تيقس مورّو چه گاو تا ماهي

چه كوه غلامان  بدر گواهي

ياران  جفت ياري باران  او جايي

چه دل يكتري  بدان جلايي

تا كه پادشا و پير بيو چه  سر صلايي

 

پير طاهر مرمو:

چي برينوه

برينداره نان  چي برينوه

غلامان  بيان  دس و سينوه

چوگاه ولانان  چيگاه  دينوه

ياران نواچان  دل و كينه وه

بنيشان  او جم  چه آمينه وه

بواچان كلام  او فامينه وه

صحبت ياري كوچ  زرينه وه

گوش بدان  او جم وش آمينه وه

دم چه لاله وه  چم  اسرينوه

شام مدي مراد گردين دينوه

 

پير شمس علمدار مرمو:

برينم ايشو

برينداره نان  برينم ايشو

چه اينا ميشو  بيحدو بي شو

خواجاي پرديور  او خيرش كيشو

چه سردي ساعت  طوفان مخروشو

ياران  ديده شان  ظلمت  مپوشو

ياري گره كن  چي ژار بنوشو

چي سردي ساعت كوره ش   بجوشو

دايم كالاي  پاك ياري بفروشو

 

پير ملك مامولاني مرمو:

برينم قايم

برينداره نان  برينم قايم

چينا منالي  درهم و  دايم

خدام شاه صاحك اقرارش قايم

ياران او كلام  بوان ملايم

درس بدان و هم  اي نيم  تا او نيم

او سردي ساعت مدن  طلاو سيم

پير راستگو قره داغي مرمو:

چه پرده جافان

بارگه شام وستن چه پرده جافان

سلطان سريون چه سينه صافان

او ويش اطهار كرد كالاي صرافان

يار سكه غلب چه جم نه مرزان

 

پير تقي شاهوي مرمو:

او چمه گري

بارگه شام وستن  او چمه گري

دسته  موري  دسته  ماوري

شاه نيان  محمد چه پيقمبري

كس همتا ت نيا  هر چه مكري

شام سلطان صحاك ذات انوري

بيا بس  نيا چه پرديوري

 

پير حيدر كردستاني مرمو:

چه سازا نوه

بارگه شام وستن چه سازانوه

پيرو پادشاه  ها  ديمانه وه

هفتادو  دو پير گرد بيانه وه

ميردان  به نيشان  و ايمانه وه

 

پير نريمان بالاموي مرمو:

چه مور دينوه

بارگه شام وستن چه مور دينوه

سّر هان چه سينه   بنيامينوه

پيره و  پيرالي  او يك بينه وه

 

پير آحمد لرستاني مرمو:

واير چه كيفا

او كله زرده واير چه كيفا

داود بنيام  پيرموسي  ياوان  او پيشا

مصطفا گرتن  تير چه تركيشا

كله زرده  آورد نيان چه پيشگاه

 

پير تاجدين فارس مرمو:

چه بن پرتوكي

بارگه شام وستن  چه بن پرتوكي

مولام سَيرشن  خلقان  تالوكي

طعنه مدران  چه يار مخلوقي

هانا موران بوئي  سلوكي

مفروشان او هم فخر ملوكي

 

پير حسين كاشاني مرمو

هان چه او سَره

بارگه شام وستن هان چه او سَره

دستو دل ويت بكره شره

هر كاي بدن آنه مكره

نان نامردان هرگز  موره

 چني ناكسان اقرار مدره

تو چه كج شرطان  دس شرط مدره

او پير كج شرط  سجده موره

 

پير محمود بغدادي مرمو:

او بن ماهيري 

باركه شام وستن او بن ماهيري

ياري نگيرين  چه عقل ظاهيري

بشش نمدي  رمز  وايري

ها  دين  و كلام  مبو دسگيري

 

پير عبدالعزيز بصره مرمو:

وست او سّرخانه 

بارگه شام لوا  وست او سّر خانه

ياري  يادگارين  دّر يكدانه

وشش  نميو چني بيگانه

و حَدر نيشو  يار چه جم خانه

 

پير ايراهيم جاف مرمو

وست چه پرديور

بارگه شام  لوا  وست چه پرديور

چو گاه  هفتوا ن  آورد چه نظر

وينه  ازلي  رژيان  چه انور

پي سكه پيري غلامان يكسر

فرداش چه باقي بنيام مو سرور

يار داود  دليل  مولام  كرد  رهبر

بنيام پي ياران  بي و پيقامبر

پي شفا خوازي جمله نامور     

 

پير سلمان اردلاني مرمو :

وستو بحر و بّر

بارگه شام لوا  وست او بحر و بّر

پي رواج دين  سلطان سرور

اّول نريمان  آورد چه نظر

هفتادو  دو پير شام كرد با خبر

پري دليلي ميردان  گشت يكسر

بنگه ياريش بست  شاه چه روي مظهر

 

پير خالق  اردبيلي مرمو:

وست او كوي سيمان

بارگه شام لوا وست  او كوي سيمان

درمان دردان داروي حكيمان

راگه يارين  چه  ديده و چه گيان 

دينش برحقن  باوردي ايمان

 

پير منصور شوشتري مرمو :

او كعبه عظم

بارگه شام لوا وستن  او كعبه عظم

كعبم پرديور سلطان سر جم

ياران چه جمدا  دل باران  و هم

يك رنگ بنيشان هيچ نكران زم

مامور سلطان حاضرن  او جم

حيا بكرين  گردن كران خم

هرگز نسانان  بش زيادو كم

نوا پادشام سلطان اقدم

وينه تپه سو بوروتا ن او هم

 

پير عيسي شقاقي مرمو :

چه كوي ثنايي

بارگه شام وستن چه چه كوي ثنايي

ور گيرو طوفان  نه كوي فنايي

ميردان  به نيشان گرد و حيايي

بكيشان طعنه  چه روي  دنيايي

تا كه  باقي  بودور بقايي

طعنه كيش ملو  چه  ور  درگايي

 

پير حيدر كلميراني  مرمو:

او دو چگايان

بارگه شام وست او دو چگايان

ها سلطان ويشن  پادشاي شاهان

هم يار داودن  رهنماي  راهان

ماورو  چه راه يار پاك دامان

ناورو چه راه  گردين  گمراهان

 

پير مالك گوران مرمو :

سراو  دو  دره 

بارگه شام وستن سراو  دو  دره 

بنيامين  سلمان داود  قنبره

پيرموسي  وزير كاكا جابره

مصطفا عباس تيرش خطره

فاطمه رمزبار  سّرش  پروره

خالد  زرده بام  زرديش  چه  خوره

بلال روچيارن  ميردو  هامشره

 

پير مايل  ماهيدشتي مرمو:

چه مرّنوي

بارگه شام .ستن چه مرّنوي

پادشاه پرديور  بنيامين  هوي

پيرموسي وزير داود  هام  لوي

پيچاي  و هم چه  تانو  پوي

پير ناصر بختياري مرمو

چه ساج ناري

بارگه شام وستن  چه ساج ناري

ميردان سنجيان چه وزن ياري

مارو او نظر  قديم  داغداري

تازه داغداران نموان  رسگاري

نملان  چه صف  ميرد  قطاري

 

پير عيسي بساكاني مرمو:

او ميرد  حلمين

بارگاي شام وستن  او ميرد حلمين

بنا شا ن  نيا  ياري و آمين

ميردان  چه كلام باوران  يقين

مولاش  دي و حق ذات  بنيامين

 

پير خليل موصلي مرمو :

چه شاره زويلي

بارگه شام  وستن  چه شاره زويلي 

ميردان  بطون كردن قويلي

بگندي چه شون  پيرو دليلي

ها هفتوانن  شم و قنديلي

سكه قديمن  والاو  منديلي

 

پير جعفر كردستاني مرمو:

 چه تاش حورين

بارگه شام وستن چه تاش ورين

قوالش  نيان  او تاش  سرين

پري آزمايش ياران  مبين

هر كس برآورد  آنه  شاه خوشين

 

پير آحمد بره شا هي  مرمو :

چه كوي اورامان

بارگه شام  وستن چه  كوي اورامان

ذات خالقن خواجاي غلامان

سيصد  سال  سّر بيث  كس ليش  نزانان 

ميردان چه بسوز  پريش  مگيلان

و عشق  خواجاشان   آورد  و ميلان

 

پير حسين  اسلامبولي مرمو:

 چه كوي كلامان 

بارگه شام وستن چه كوي كلامان

كلام مدرو  نور  چه غلامان 

شاه سلطان صحاك  نكوي  سّر  آمان

موسي كليمش  چري  چه دامان

سوچيان يهود نا پخته خامان

 

پير الياس مورياسي مرمو:

چه كوي شنروي

بارگه شام وستن  چه كوي شنروي

سلطان خالقن  بي شكن  يوي

چه  ماهيوه  نقدش  وش  بوي

ياران  به نيشان  و گردو  كوي

 

پير فيروز هندي مرموئ:

چه بحر جيحون 

بارگه شام وستن چه بحر جيحون

پير بنيامينن بكفنين  چه شون

پيدا كرد چه سّر  شاه بي چندو  چون

 

پير حياس  مقربي مرمو:

وستو  مدينه

بارگه شام آما  وستو مدينه

غلامان گرد بين چه هزار وينه

بي وند  هزاره  غلامش  بينه

چاگه خدائيش ها كس نوينه

بفير  چه بنيام چه  نيش غيب  بينه

ظهور بنيام پادشاه معينه

چهل تن  چني شاه مكردين چينه

ذات بنيامين  ازل  رنگينه

باقي غلامان  پي شرط دينه

 

پي  نكادار تاني مرمو :

چه يانه عيسي

بارگه شام وستن چه يانه عيسي

داود بنيامين  چني پير موسي

سلطان صحاكشان  كرده پا بوسي

شيخ عيسي  عالم مدا جلوسي

ها زيا  چه  يورت  حاجي بابوسي

جوق هفته وان  مدان جلوسي

 

پير قمر  سراو قماشي  مرو :

چه شار بلقار

بارگه شام وستن چه شار بلقار

سيد سراج الدين  ويش بي كرمدار

يكرنگ غلامان  چه ازل طيار

دين  سرا جد ين  شيخ جه بفداد شار

ها پيداشان كرد شون خاوند كار

نو دما  چي و يورت ميرد قاميش سوار

ها شيخ حسن بي  موسي دفتر دار

هم شيخ معروف  بي داود نازدار

سوم شيخ حاجا ت  بنيام ردا بار

چوارم شيخ قيلان ميرد  كماندار

و ذات بالويل  ملك  بين چوار

 

پير طماز كرماني مرمو :

چه شار فرنگ

بارگه شام وستن  چه شار فرنگ

و اخلاص  پاك  ميردان يكرنگ

يورت حق ناسان  نه جامه  بيدنگ

بنيام ديشه وه  سلطان  خود رنگ

 

پير تيمور اورامي مرمو:

چه بحرو برّي

بارگه شام وستن چه بحر و بّري

ذاتش حاضره نه گرد هوّري

شاه نصير  كياست  چرّي  قرقري

ريشه بت پرست چه بن بر برّي

اژدهاش  شق كرد  شكمش درّي

 

پير رحمت بمبه اي مرمو:

نه شار غزنين

بارگه شام وستن نه شار غزنين

عز  و فدات بام  سلطان كونين

هيچكس نشنا سا  ذات تو و عين

غلامان هرگز  نلان  چه ژير  دين

اقرار  شرطشان باران  چه ما بين

باران  چه ما بين  اقرار  نه جاي ويش

سلطان محمود بي خواجاي  بي انديش

نه شار غزنه  رنگي  دا چه ويش

هفتنه  چوگاه  آوردش جه  پيش

اياز خواص بي بنيام  چه  راي  ويش

حسن ميمندي موسي نخته كيش

حبيب  داود بي  غلام راي تفتيش

زرقان  مصطفا تيرش خطر نيش

فخرالدين  رمزبار  ميرد  بي تشويش

زردوش  زرده بام  قوالن  نه چيش

روچيار  ناصرالدين  شاهن  راگو ريش

راگو ريش  حقن پادشاي  سرور

تا شاخه ايوت  نشنواي  چه  سر

گرد  ديده داران نمو با خور

 

پير قباد ديوانيه  مرمو:

چه يانه طاهر

 بارگه  شام وستن چه يانه طاهر

چو كان كريم  قديم  و قاهر

چه گشت هوري  ذاتشن  حاضر

چه پرديور دا  شرطش  كرد صادر

پير موسي  وزير بي ناظر

 

پير كاظم كنگاوري  مرمو:

چه خاور زمين

بارگه شام وستن چه خاور زمين

حكمش مگيلا  يسارو يمين

خور چه خور آوا  مارو و پسين

 ملكان  چه عرش  مارو  و زمين

هر كس ناراسن  اوسا مو غمين

 

پير دانيال  دالهوي مرمو:

او ميرزا  آمانا

بارگه شام وستن  او ميرزا آمانا

بره كتش  وست چه  لرستانا

و يورت خوشين  كردش بيانا

و مبارك شاه  نامشان  نيانا

كاكا بنيامين  كفت و پيش خوانا

خد دا د  داود  دست و چوگانا

سيد لك الدين  پيرموسي  وانا

چلوي مصطفا  دس چه كمانا

فاطمه لره  رزبارش  وانا

طاهر  يار آحمد  چه زرده بانا

بابا  بزرگ  روچيار  هم جفت  شانا

يانه  شيخ جگير  كردن  ويرانا

ويرانه شان  كرد  و كرده تقدير 

بريشان  جامه  سرشان  برد  چه  وير

ياران چه  رنگش  شك  ناران  توفير 

 

پير صفدر  قلاجه  مرمو

وست او شهنشاه

بارگه شام وستن  وست  او شهنشاه

او هفت آسمان  صحاكن  آگاه

سلطان علي بي جامه  مرتضي

غلامان  چه هم نگيرين  بها

كردار ويتان  مدين  چه  فنا

 

پير موسا ميانه اي مرمو:

كعبه مقدم

بارگه شام وستن كعبه  مقدم

يورت مرتضي شا فضلا ايدم

نياش معرفت  پي گردين  عالم

حج اكبره  هركس  ديش  و چم

ياران چه كج شرط  گيج ناران  و هم

 

پير سوره هندوله مرمو:

او گردين  دلان

بارگه شام وستن  او گردين دلان

ذاتش حاضره حل مشكلان

ها يار داودن شمع  مشعلان

داد  رس  يارانن چه راگه چولان

رهنماي  يارانن نه گشت منزلان

ياران بياوه  چه راگه چولان

وكلام و شون  او پاكي ذيلان

ها بنيامينن سكه ور پيلان

 

پير صادق مازندراني  مرمو:

او پشت پرده

بارگه شام وستن او پشت پرده

دس شاه با رسول طعامش  ورده

ها ميردان چه سّر  شاه ايجاد كرده

نه چير  ساجنار  سرشان  سپرده

وقول راسي  شرطشان  برده

يار آحمد  پي جفت  شاه  ويش آورده

چه شيوه مولام  حكمش ويرده

چه پرديور دا تختش جا گرده

و شون مولام  شهيد راي شرطه

تا كه سيصد سال حكمي پرورده

حكمي پرورده  ايوت چه ياران

پشت پردش گرد وينه هوشياران

تا كه سيصد  سال سكش  بو جاران

بي و  سر جوشن  گرد ديده داران

ذات شيا نه دوش  ذوالفقار گوران

نه جاگه ايوت  حكمش كرد  دوران

شون  يورت  سّر جامه پيواران

ياران  ويلان بون چه دلي خاران

باقي و رحمت شاي خاوندكاران

چه پرده  باطن  پري  شرط داران

داود دادرس بو  پي  جمله ياران

 

پير نعمت تبردار مرمو:

او كفرو كينه

بارگه شام وستن او كفرو كينه

كبرو  كفرشان  چه دم بر چينه

پيره و پيرالي  داواشان  بينه

شاه  دا ن   جلاشان  چه  قهرو  قينه

ياران  پوشاشان  جامه  كمينه

 

پير دلاور دره شيشي مرمو:

وست چه بر بري

بارگه شام لوان وست چه بربري

شاه  صحاك آگاه  نه گشت هوري

يار پاك  باور اوهن گاو فري

ياري نگيران  و لفظ تري

ها يورت فرعون  ميرد كافري

ويش كرد . خدا  شاهو شهپري 

نام ويش  نيا  حياسو شري

فروشا  دين  ويش  و جيفه  و زري

ياران  مورون  و راگه  شري

فردا خجالت  لال موان  كري

 

پير حياس ماچيني مرمو:

او بره شاهي

بارگه شام وستن  او بره شاهي

غلامان گردين  بدان گواهي

ها بنيامينن  رهنماي  راهي

ياران بنيشان  چه ايوا لهي

ياري  نكران  و جنگه  راهي

 

پير قانون دمشقي مرمو:

او راگه راسان

بارگه شام وستن او راگه راسان

جه بره  ديوان  گردين  خواصان

غلامان  چه يورت  خواجه  بناسان

ياران  و كلام  مايه شان   ماسان

يري  رو چه عشق مرنو بناسان

ياران راگه  يار نگيران  آسان

 

پير حاتم همداني مرمو:

حْسن  او  باد وستن

بارگه شام لوا  حْسن  او  باد وستن

پادشاه  چني پير  هردو  پيوستن

ياران بنيامين جلو چه دستن

جيايش  نوانيم هر دو يك  شصتن

بنيام ار بيو  مولام سر مستن

يار داود  رهبر  چه خاصو  گستن

 

پير محمد  شاره زويلي مرمو:

او سينه پاكان

بارگه شام  وستن او سينه پاكان

هر يار بنيشو  چه  لالو آمان

بي ديده حرام  پاكش  بو دامان

و هدر نه نيشان  گردين غلامان

شاه مدي مراد  يار پاك دامان

شاه  وستن  چه ذيل  زرده گل خاكان

 

پير  ابراهيم  جاف مرمو :

وستو شار چين

بارگه شام لوا  وستو  شار چين

شهر چين سّرن  تا واده  پسين 

كوره  آفتاو  چو گاه  بي  مبين  

ها خاقان  ويشن  سلطان  رنگين

داقان  وزير  ذات  بنيامين

رموز دا نيشان  چي وستو  شيرين

او چل كنيزش  چل تن بي يقين

ذرات  خسرو  عالي چه يقين

نكيسا  احمد  باربد  بنيامين

ها  فرهاد  داود   شاپور پير موسين

ليلي  بي داود  شيرين بي  مجنون

پادشام  رنگبازه  رنگش  بتون

غلامان  چه رنگش  هوشيار  بان  چه  دون

 

 

پير اسماعيل كولان  مرمو:

چه بگتاشيان

بارگه شام وستن چه بگتاشيان

چه پرديور دا شام  چي  نه  سر خوان

و حاجي بگتاش  بروز  دا نيشان 

نياش  طريق دين  علويان

هفتنه  چو گا  يورتشان بي عيان 

گل بابا  داود  ميرد روي ميدان

شاهين  بياني  موسي  دفتر خوان

رزبار بي  ابدال  اسمشن  ويران

قا يان  سّر بي  بنيام بي  اعيان

مصطفا چوگا  نامشن  عريان

زرده بام  غزل دده  بي سلطان 

روچيار  بي تراب  ياران  غلامان

هفته شان  ايد بي  چو گا يورتشان 

بگتاش مولام بي  چني هفت  تنان

هم  چه پرديور  آما  چه  ميدان 

پادشاه  هر وقتي  رنگي  دا  نيشان

 

پير نازار  شيرازي مرمو :

چه يانه ساري

بارگه شام وستن چه يانه ساري

نمانا  جلوه جامه  عياري

نياش  معرفت  شاه  خاوندكاري

جامه هفتنان  يورتشان  جاري 

منصور بي بنيام  پير ردا باري

نصيمي داود  رهبر  ياري

ذكريا  موسي  او دفتر داري 

يورت ساري بي  ذات  رزباري

تركه  مصطفا   كمان و قاري

يار آحمد  محمود  ابن سخاري

روچيار  بي عزيز ابن مختاري

شاه فضل  مولام بي سّرش طياري 

معرفت  نيا  چه  دمشق  شاري

چوار  تن  و هفتن  چوگاه  دان  ياري

و برگ سّرش  كردشان  اظهاري

مولام رنگبازه  رنگش  بسياره

ياران  چه رنگش  نوينان  آزاري

 

پير نريمان شاهوي مرمو:

چه يورت مختار 

بارگه شام  وستن چه يورت مختار

چه يانه بن جان شاه  كردش گدار

عالم  ارواح  مست ميو  بيدار 

بي خ.رد  و بي خواو  دايم  بين  هوشيار

وارد نيشان بي چه  نور  روزگار

آحمد  مختار  ناگه  بي  پروار

ذات شاه  صحاك  نور  كرمدار

عفريت  قوتش كرد  روح صد  هزار 

او سا  سرش چي  و قله  سيار

چه شون باوش  بي و شهريار

يك  رندانيش كند  يمين و يسار

صد هزار مخلوق كردش  گرفتار 

باواش  تيمور شاه خريك  مند  ناچار

سرانسر  مخلوق مكردش نظار

تا زيان  او  رحم ذات  شهسوار 

كياناش و لاش  او مرد اختيار 

كردش نصيحت او حرف پندار 

تا كه آحمد  شاه  با حشمت و قار 

آوردش  عفريت  بستش  نرو  دار

چوار  تن . هفتن چو گاه  كرد آشكار

ميرزا  زر زر بي  بنيامين  يار  

ميرزا زر نوروز  داود نازار

پير موسي  وزير  ميرزا زر قطار

مير زر  هادي   او يورت  رزبار

ميرزا  زر  قبيل  مصطفي  قهار 

زر بافت  يار آحمد  طوباي 

روچيار  تيمور شاه  او ملك طيار

مولام رنگ بازه  رنگش  عجو كار

منمانو رنگ رنگ  پي ميردان  قطار

ميردم  گره كن  نگيلو چه تار

چي رنگاي رنگه او نوش كرو  ژار

 

پير طيّار  خراساني مرمو:

چه يانه دارا

بارگه شام وستن چه يانه دارا

زيا چه اسكندر  جامش جم آرا

خراج  سن  نقاب  كشو  كوه  خارا

چه كوره  افتاب  چوار  قرنه  سارا

اشرق  تا  مشرق  حكمش ديارا

چوار تن هفتنان  يورتش زيارا

چوگاه  جامه شان  و سّر  و نارا

داود  بي  لقمان شفا  در كارا

بنيام  بي سقراط  شرطش طيارا

موسي  ارسطو  معرفت  كارا

نورش و درخت  سبز  مبو  جارا

گيسيا  بانو  يورت  رزبا را

افلاطون  او  دون  مصطفا قهارا

يار آحمد  شيرزاد لعل  بهادار

جالينوس  روچيار دوا  در  كارا

هفتنه  چو گاه   جوشين چه  هورا

مولام رنگ بازن  عجب  عيارا

چه هر  جامه چي  رنگش نبارا

ياري  گره كن  ميرد  هوشيارا

مطاي  بي  داغمش نبو و  بارا

ياران  چه  راستي  موان  رستگارا

 

پير عنوان كعبه اي مرمو :

چه كوي جمشيدا 

بارگه شام وستن چه كوي جمشيدا

پادشاه  منوچهر  ياران  و اميدا 

قباد  بنيامين  او  وزير  شيدا

داود  فريدون   ياران  اميدا

پير موسي  .زبر  دفتر  زرين دا

رزبار  زرين  گل دايه ايرج دا

مصطفا  شيده  تيرش  نا پيدا

ايرج  زرده بام  چه تيغ شهيدا

روچيار  كاوه اوساي  حديدا

مولام رنگ بازه  رنگش توحيدا

گاهي  چه باطن  ظاهيردا

ياران چه رنگش  نوان  نا اميدا

 

پير احمد گنجه اي مرمو :‚

او كوچ كابل

بارگه شام وستن  او كوچ كابل

 وست چه  دوش گاو  پادشاي عادل

چه دلي  شاخش  نمانا  كي برّ

نور پيرالي  چي و پرده نهان

پيرالي  غيب بي چي و  هفتوان

و كابل  شار  دين  خواجاي  غلامان

چني خراتان   شاه  دارو ميدان

پيرالي  گيلان چه دلي ميردان

بدو  مزگاني  يورت شاي جهان

شاه وات  پيرالي  چي جمو نامچه

شون خواجاي  ويت جاري  مواچه

اگر  مواچي ساتي  بساچه 

ورنه  نالانت  مبو دو هاچه

مبو دو هاچه  نا لانت  و قار

چه ديده  غلامان  ملو  نه حشار

نچول  آروت  مماني  امجار

مكيشي حسرت  وگريه آزار 

موچه پرديور  بويني جم يار

بلي جامه تو چوگاه  مو اظهار

نه پرده  رموز  خواجه  كرمدار

مرژي  و نور  آيينه  اسرار

چه لوحو  قلم  نه بحرو  نه بار

غلامان  او تو دور مدان حصار

نه تخته اقليم  نه يار  نه اغيار 

بنيامين  شريك  خواجه  كرمدار

دستگيره  پري  گردين  گنا  كار

هم بنيام  ناسا  جامه  خاوندكار

ها پيرالي  بي پيقمبر  خار

دريان  ودستش بارگه   شهسوار 

چني  هفتوان  هان  چه يك  طومار

پادشاه  نيرنگش  هشتن  صد  هزار

بلي  غلامان   بر نشان  ني  شار

شرط پادشاه  و پير  نولاوان  اقرار

 

پير آحمد  بره شاهي  مرمو:

او نه شاپوري 

باركه شام وستن  او نه شاپوري

ياري نكران  ياران  و زوري

خاصه  غلامان  رژيان چه نوري

گشت رژيان  چه نور  غلامان  صبوري

شام وست او بارگه  پا كشتي نوحي

چني  هفت  درويش غلام پاك نوري

سازانا  طوفان  او  كشتي  چه بسوز

عدنان  داود بي غلام  قلا دوز

سعدان  پيرموسي  نخته حق آموز

شعبان رزبار  بي رمز حق  نه دوش

 قطران  مصطفا سركش  نقره دوز

غمام زرده  بام  قباله  رموز

سهام  روچيار  نقش رنگ  روز

نقش رنگ روز  روچيا را  مقام

چوار تن  و هفتن  چوگا بين  و كام

چه سّر قدرت  عازيز  مولام

خروشا  طوفان  پري  گردين   عام

مولام رنگبازه  رنگ  رنگ  مدي  نام

ميرد يكم  گركن  ويل  نبو  سر سام

چني گمراهان  نه پيچو  نه دام

راي حق  بوانو و كوچ  كلام

كلام  اكسيره  پري جسه  خام

ياران مكرون  و طلا زّر جام

 

پير نادر قره داقي مرمو:

او او كليسائي

بارگه شام وستن  او كليسائي

بارگش  وست و يورت  چا آستاني

يك رنگيش نيا مردان  زمايي

بت و بت خانه  چوگاه نيايي

بزان كي ملو  او سر گمراهي

بعضي مزانان  بت چه خدايي

هر او بته  كروش فنايي

هر كه  عاقلن ميرد  درگاهي

چا وقته گيلو فامش  پيداهي

بتش پرستا و جاي خدايي

مولاش  وريزا  او چه  پنهايي

هر نه روي  ازل  تا و ايگايي

بعضي كس موان او روسيايي

پي طما كاري جيفه دنيايي

ويش كرد  نه خدا  نه  جاي خواجايي

اركان  كجي  نياش  دستگاهي

آمان  چه  آخر نيه  نش  صلائي

خجالت موان  چه حضور شاهي

و امر مولام  ضدشان صدايي

هر  خداي   ميردش  بين و بلايي

چني امتش  كفتو جفايي

چني  توبش  كفت بنيام  ردايي

شادي  چن  خداشان

 

پير  تقي  بالامي مرمو:

او موجودي ويش

بارگه شام  وستن  او موجودي ويش 

ور چه گرد ميردان  بنيام  ها و پيش

رجا چي  ياران  نه  جمو  انيش

بنيام رسولن  غلامان  خويش

غلامان  سنجنان   و اصحاب ويش

پادشاه  قدرتن  سّريون  چه  پيش

ميردان  ايوالله  باوران  و ليش

 

پير محمود لرستاني مرمو :

او يانه خونكار  

بارگه شام  وستن او يانه خونكار 

چوار  ملكانش موسي كرد اظهار

چوار يكي  ويش  نويسا او كردار

كردار ياران نويسا  چه طومار 

عثمانه  چه لاش  بي و ذره دار

كردش خليفه  تخت حكم آثار

نه چله زمستان  انگور  كرد اظهار 

معجزه  نه وزن  دوهم  كرد  طيار

پري  ضعيفه  خسته آ ذ يت    بار

او هم  ميلش كرد  عازيز  سالار

چو گا  منيران نعل چني بسمار

آوردش و جا  شرط نامه پي يار

آما پرديور خواجاي كرمدار

ياران بيد يوه  دور  بدن  حصار

شرط پرديور ياران  و گفتار

بي بفضو كينه نبوتان آزار

 

پيرعبدالعزيز  بصره مرمو :

او شط سيروان 

بارگ شام وستن او شط سيروان

ها چيگاه  خيزان بانگ چه سر حّدان 

چه پرديوردا  شام گرتن ديوان

خالص غلامان  گرد بين چه مكان

هر يك و يك شرظ بيان و بلان

اگر ذات شاتان بنيشو و شان 

ياران چه دنيا دينتان نفروشان 

اركان چفتي پي ويش نتاشان

غير  ژ  پرديور  شرطي ننيران

ميردان او كلام حيا بكران

او شرط قديم سرتان بسپاران

او پير كج شرط سجده  موران

پير نا كامل  گرد بر مكران 

آماه د ش  وراي  دوزخ  نكران

ياران بشنوان  اي  نكته و اركان

چه راگه غلط نوان سر گردان

و كوچ كلام  باوران ايمان 

چه تكبير جم خواجا   صلاش دان

 

پير هاشم  ريژاوي مرمو:

او مازندران 

بارگه شام  وستن او مازندران

ياران  نكران جنگ و هوران

ذات كيكاوس  پادشاي  سبحان

سلطان  يكرنگ  خواجه  غلامان

بروز  دا نيان  يورت  هفت  تنان

رستم  بنيامين  پير  شفا  خوان

ها گيو  داود بي  چرخه چي  جهان

گودرز  پيرموسي نكته  ارل  خوان

فرنگيس  رزبار  عاشق  پي ياران 

رستم  يك دست   مصطفا   داوان

سياوخش   عالي شهيد بي چه خوان

جهانبخش  روچيار  هام  بقاي خواجان

چوار تن و هفتن  چوگا  بي عيان 

باقي  ميردان  بين  رزم  پهلوان 

مولام  رنگبازه  رنگ  مدي جولان

هر وقتي رنگي او كردن  بيان 

ميردم  گره كن   ويل  نبو  ويلان

چي عيار بازي  نبو سر گردان

  وراگه  غلط  بيو و  راسان

وكوچ كلام  بيو  چه  ميدان

بي شك  مزانو  راگه  يارسان

 

پير بابا غيب هاواري مرمو:

چه شار فرنگ

بارگه شام وستن چه شار فرنگ

كمان و پوسش  پوشا  طياري

گيلان هفتاو دو  جامه عياري

چه هر جا رنگيش  كردن اظهاري

دين  يارانش  نكرد  آشكاري

نه هيچ  جامه اي  اي  شرط  نو جاري

هفتا دو   دو  دين  سازا در كاري

شرط ساجنار  ناورد  چه باري

تا چه پرديور  كردش آشكاري

چيگاه   دين  يار كردش  پر كاري

شرط  پرديور  كردش اظهاري

ها هفتوانش  سازنا  چه ناري

پري دسگيري  ميرد و  قطاري

و تد بير  مبو  رويه  دينداري

جم و بي تكبير نمو  كرداري

نملو  نه صف  نختو  طوماري

يار بي  تكبير  نيه نش   رسگاري

 

پير نجم الدين  فارس  مرمو:

او ارده ويلي

بارگه شام وستن او  ارده  ويلي

غلامان بيد يوه  او راگه  ويلي

و ويل  مماندي  چي نامو  ذيلي

حشمت مولام  و رحمت  كيلي

ها هفتوانن  سكه و سر  خيلي 

صاحب   تد بير آبو  جوي  بيلي

مكران حاصل  بذرو گشت كيلي 

جوزشان  و دستن  سر چشمو  پيلي

ياران  ياري  نكران و فنو  فيلي

نكو چه آخر  ويل  بان  جاهيلي

 

پير  ميرد هرويني مرمو

او دلي چل تن

بارگه شام وستن او دلي چل تن

عز و فدات بام صاحب مكرو فن

چندي ميردانت  طون كردن  طوّن

تو برزت  كردن  بيحد و بيون

كمينه ويش  نيان نه جاي خداون

آخر پشيمان  خجالت بردن

چند گمراو و روسياه بي بري  كردن

آمانن  آمان صاحب چنو  چن

ميردان ندارن  تاو  زمافتن

ياران پاريز  بان چه درنگ و روغن  

غلامان  پي  دسگاه ذيل كران روشن

ار سرشان  دادن  نشكنان  سوگن

شرط پرديور  قديمن   جوشن

چنه  زياد تر  نكران  پيون

خاصه  غلامان  ميردان  پاك  تن

 

پير عزيز هودانه  مرمو:

او سلطانيان

وظاهر سلطان و باطن  خدان

چه روژ  ازل  رنگش كرد پايان

ويش ايجاد ش   كرد  گروي كافران

چو بون  كافران ها  فرمانداران

و گداش كردن گرد  نام  آوران

تا چه ور كافر  طانه بوران

بدان او نيكان اذيت مدران

تا نيكان  پاكتاو  بر شو  نه سران

چه عشق مولاي دين  سرشان بسپاران

خواجام  پوسه نيا  اي بناي جهان

سازان نه دلي  يك  نيكانو  بدان

پري  آزمايش  ميردان  ديوان

ياران  بشنوان  چه فاني  دوران

را گه دين  يار  قايم   بگيران

وشون كلام  اقرار بو يران

وطانه باري  ياري بجوران

و ديدار يك  بيمشان   بشوران

پادشام  مدي كام  يار  بو داران

 

پير  فتالي صحنه اي مرمو :

او  بحر  محيط 

بارگه شام وستن  او بحر محيط

گوهر  پيا كردن  ميردان   و اميت

ميردان  و بحر  شاه  داد نشان  قويط

ياران و كلام بدران  جليت

وكلام  قاپي  دين  بژه نان  كليت

غلامان  وي  شون  ذيلشان  بو سفيت

و زمي دورنگان هيچ نوشان  هيت

ار دانه هزار  گوهر  بو پد يت

ياران و گردي نه نيشان هاويت

سّر نكران فاش  هيچ نوان  هاميت

نوان كرده خام چه دين  بان  نابويت

 

پير سليمان اردلاني مرمو:

او كوي ناهيد

بارگه شام وستن  او كوي  ناهيد

شام  ويش دارا بي  سر چشمه  اميد

چه روش  موارو  پرشنگ خورشيد

شار داراب  شاه او كردش پديد

چني گمراهان  ستيزا او نه زيد

خواجام  و رنگ كارخانه  توحيد

وراستش  زانا  كوهو  دشتو بيد

 

پير فيروز هندي مرمو :

او شار ميلات

بارگه سام وستن  او شار ميلات 

شام سكدر  بي كيد ش  كرد و هات

آوش  ورد نه جام چوار تن  و نشات

دماي آو  ياوا و آو حيات

نشكنا  ياساي  ياري  تا  ممات

دنيا  تا دنيا   كردش و ظلما ت

تا كه بمانو  تا قرن  هيات

 

پير رستم  مرمو:

يه واده رون 

شويمان  لوا يه واده رون 

فرزند  مچرو نوبه   بابون

وشا  پا گسه  وياريش  خون 

ياران و كلام جاي گفتوگون

جاي گفتگون  ها كوچو كلام 

مهر بي  هفتادو  دو بارگه  مولام

باقي  بارگه سّر  نمبو تمام

 

هو اول و اخر  يار

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم مرداد 1385ساعت 12:2  توسط داوود   | 

در مورد همسر داری

 

اداب همسر داري در دين ياري

سلطان مرمو :

زماو  زايي

مباركشان بو اي  زماما و  زايي

وشادي  بژيان  چه اي دنيايي

اويكتر بدان گرمي و وفايي

نواني چه هم هرگز  حاشايي

او پاي هم پير بوان  نودي  جيايي

ژيتان بكفو نطفه  پاكزايي

گورا بو و ناز داداو  باوايي

ژيانتان  شيرين  وش بو  و شايي

پيونتان  چيو  قول آدم هوايي

بلام و شرطي ويل نبو  رايي

هامسريتان  بو حلال  تا مايي

پير چني طالو نكوو  خطايي

طالو  و روي  پير مودي گمرايي

پي كناچه مواندي  اي دوايي

و شرط  پيرو  ارماي شايي

و رياي  داود  رهبر و ريايي

و قلم زرين  موسي  نوسيايي

و كرده رزبار  دايه نوايي

وناز هفتن و هفت پور شايي

وناز  يارانم چه اي درگايي

وقتاي دست شرط نه جم بوسا يي

باطل نمبو  آ دسه  دايي

چوين شرط بنيام  بطال  نوياني

پا دست شرط  نكاش  كرياني

نمو هيچ  دسي  بنيري  و جايي

سلطان مرمو:

نيه نم صلايي

طلاق پي ياران   نيه نم  صلايي

هر كس  چه ياران  ار سرش  دايي

ار بطال  كرو  عقدو نكايي

مصطفاش  مامورن پري جزايي

مدروش نه ور تيرو بلايي

مگر وي  سه شرط  ازم  نيايي

بوانو  طلاق نه جاي  نكايي

اول چه هامسر  بوينو خطايي

و چاو ويش  بوينو دزدي و زنايي

دويم  هامسرش بودي فنايي

سوم چه  هامسرش نبوش  اولايي

آديش پا يقين هامسر نبو  بزايي

نمبو بطال  كريش عقدو نكايي

وشرطي هامسرش  ار بودي  رضايي

كناچه چه ياران  ار سرش دايي

باورو و مال بنيو  اولايي

كروش و كنيز  چه آ درگايي

جوز هر يه جوزن  هر كس شكنايي

بطال نمبو مربوش  خطايي

او ساته مبو بيعت كرايي

دواره و طومار موسي  آمايي

ورنه  چي سه شرطه  ار نبوش رايي

نمو دو همسر كرو نكايي

هر يار دو هاوسر چه يانه  يايي

چه آير دوزق  نينش  رهايي

دوزق خاصتر چه آ يانه  بيايي

مگريو  و گر آيرو  بايي

ار روژي  صد جار چه آ يانه  جمشان  نريايي

آ كردارانه  قويل نين چه اي درگايي

سلطان مرمو :

كرون حاشا

ژنانيش نمبو كرون حاشايي

چه ميردشان بودي  جومه و جيايي

ار سرشان پتي بو  و بي كلايي

ور پاشان پتي بو و بي پالايي

ار كراسشان  نبو  سلطه و كولايي

ار قيو تو غذاشان  سه روژ و يك  جايي

شامو  نهارشان  بو و هيلكهو خايي

حق و مز  ميردش بو سه روژ  دو شاهي

ار بي كراس بلرزو  چاور  سرمايي

مگر وشرطي آديش  چوين پيايي

چو سه شرطانه  پي ميرد  نريايي

يكي چا شرطانه  ايدن  ميردش فنايي

دويم چه ميردش نبو صايو  اولايي

سوم ميردش داخل بو راي  زنايي

سلطان مرمو:

نمبو نكايي

ژنان  چا دو هامسر فيشتر  نمبو  نكايي

ار چه دو ميرد  زيادتر  كرو  نكاي

پريش  حرامن  مو و زنايي

آ دعا شه  حرامن  هر كس  وانايي

هر يار بوانو  آ شرطو  دوايي

چه  آديش  حرام مو عقدو نكايي

آژنانه دي  نه شرمش  هن  نه بو حيايي

آخر داخل مو و راي  بيرا يي

سلطان مرمو :

او ديانتي 

ياريوم  گره كا  پابن او ديا نتي

قايم  بو  و قول شرطوبينه تي

بي قول  بي شرطرطن  چه موي جنتي

پيرموسي  بنويسه و زرين خطي

بگيره و دس  طومار كر  قرا ئتي

داود  هر وقت  قويلم دان چه آ هلتي

بطاليم  نوين چه آ قوله تا قيامتي

ار بيعتم  كرد چني بنيامين چه آ  سركتي

چه دون شهبازا آمام  نيشتم  او تتي

ديم بنيامين  نيشتن چا مرّو كتي

چمه راي  آ قولن  چه آ توي  شطي

وادم  دا پيشان چني ياران  كردم  خلوتي

تا كه  چه شاهو  چا سر هلتي

چني ياران آمام  چا يانكيه و شروتي

وارديم  چني هم  آ ناچه  سه  لتي

اقرار  يوم كرد و جام آورد  شرطو بينه تي

سلطان مرمو :

پا بنه و مذوي سنتي

باوام  شيخ عيسي  پابنه و مذوي  سنتي

و هر چوار مذو سوگندش  موارد و ديا نتي

قسم گوراگش  موارد  نويا خلطي

مواتش  سه طلاقم  كفودي ملا ننويسو خطي

ار چه آ كاره سوچيا يانه  و ثروتي

يا غرق  بو يا چاتوي  دريا چه و شطي

اصلاً بطاليش نويا  چه آ صوبتي

ار سرش بلوا يا بكرانش لت لتي

از نه جاي سه خليفه نيام شرطو بيعتي

اصلاً بطال نمويا  پا هيچ  قيمتي

ياران دس شرط  داشان  و هر صورتي

مبو بطال  نوياني  چه آ نيتي

وروي ميلوه  قايم  قايم  بو  و دل  رغبتي

هر كس  و قولو  شرطش ندا  هميتي

چمان  سه طلاقش كفتن  و دين سنتي

هامسرش حرام مبو ليش  نيه نش صلا يتي

بي اتبار  مبو چه ميان  ايل و عشرتي

دي رجو ندارو  و هيچ  ملتي

چه هر ديني  هن كل مكران  ملامتي

سلطان مرمو:

نيه ن  لذتي

ار زاروليش چا شيره  بورو  نين  لذتي

چمان شير حرام مورو  نه پستان  عافرتي

 ار روژي گاويش  چه يانه  بو و خذمتي

به  پيچو و ناچه  بش كرو  چه ميان  امتي

چوينكه نين پا بس شرطو  بيعتي

چمان هيچش  نكردن  نيه نش ثواوتي

سلطان مرمو:

لوايم او شطي

بيانم و ماهي  لوايم  او  شطي

بيزارم چه دس  ميرد بي حيا و مكر عافرتي

از و  پير موسي ازنم  دا و زرين خطي

بنوسيو  بوانو  پي  ياران  تا ويل نوان  چه رتي

 از ديدگاه دين ياري  زن  هيچ فرقي با مرد ندارد چون هر دو آفريده خداوند يكتا  ميباشند و با مردان مساوي هستند زن و مرد مگر از نظر كردار و ايمان با هم فرق داشته باشند  تك تك اجزائي وجود زن  و مرد با هم فرق ندارند فقط در شكل  ا لت تناسلي با هم فرق ميكند وان  هم براي بقاي نسل  مي باشد

 

+ نوشته شده در  شنبه هفتم مرداد 1385ساعت 18:13  توسط داوود   | 

سرسپردگی در دین یاری

سرسپردگي در دين ياري

اولين كسي كه منيت و غرور را شكست خود سلطان اسحاق بود و مراسم سر سپردگي را به جاي آورد  و پير بنيامين را  به پيري خود قبول نمود  و پير بنيامين هم به سلطان سر سپرده شد بعد از آن بقيه هفت تن . داود پير موسي مصطفا قهار رمز بار . ايوت و ملك روچيار به  پير بنيامين  سر سپرده شدند

شريك بي و بار 

هفت تن و موجز شريك بي و بار

بنيام  و داود  پيرموسي رمزبار

مصطفا و ايوت هفتم روچيار

يار مايه دار  بي توفير جه يار

هر يك اموري دا و دستشان

مهر كرد و اقرار بيا بستشان

و بعداز آن كه هفتوانه را موجود ساخت آنها هم به هم سر سپرده شدند

سلطان مرمو:

هام شرط قديم

سيد محمد و سيد ابولوفا هام شرط قديم

نه گاو تا ماهي نه لوح تا اقليم

سيد احمد ا لمير و سيد مصطفا

اينام و جفت  گواهي بيا

سيد شابدين  و سيد حبيب شاه

مجردالقول نه هردو  دنيا

سيد باويسي ها علمداره

سلطان صحاكم ذاتم طياره

 

سلطان مرمو :

سويلو  يمن

پيره رنگينه  سويلو  يمن

آسمانو زمين  و نازش  كمن

كاكا بشنودي  هفت پور سر جمن

هرهفت وكيل و فانوس و شمن

 

 سيد محمد مرمو:

ذات كوي شفا

كاكه نه ازل  ذات كوي شفا

جه قاب گوهر جمو بي جفا

دستگير شرطمن  سيد ابولوفا

سيد ابولوفا مرمو :

ذاتمن اغد د 

كا كه  چه ازل ذاتمن  اغد د

چو لوحو ياقوت  ديوان احد

دستگير شرطمن  ذات سيد محمد

 

سيد شابدين مرمو

نورمان پوشا

كا كه نه ازل نورمان پوشا

چه لوح ياقيق  شرطمان  نوشا

دستگير  شرطمن  سيد حبيب شاه

سيد حبيب شاه مرمو :

نورمان  رنگين

چه لوح صدف جمو  ازل چين

دستگير شرطمن  سيد شابدين

 

سيد مير آحمد مرمو :

ذاتمن وفا

كا كه نه ازل  ذاتمن وفا

چا ديوانو  دور  وا شرط  صفا

دستگير  شرطمن  سي مصطفا

 

سيد مصطفا مرمو :

كا كه نه ازل ذاتمن  سجد

نه ژير ساجنار ديوانو  بيحد

د ستگير شرطمن  سيد  مير احمد

 

سيد باويسي مرمو :

ذاتمن د ستگير

  كا كه جه ازل ذاتمن  دستگير

دستگير  شرطمن  سيد احم المير

از و بون برها  بين بصير

چه شرط يكتر  بستمان  سرير

اينا چه حضور پادشاي  قدير 

هفت گواهيمان  وات جه كوي  وير

ذاتمان  گواهي  شرط  پي ميردان  دسگير

 

بدين منوال  مراسم سر سپردگي آغاز شده . طبق متون كلام هيچ سيدي از اولاد  هفتوانه نمي تواند به غير از سادات با كسي ديگر ازدواج نمايد  زيرا سادات پدر معنوي  مريد ميباشد همان اگر سيد با هر فردي قير سيد ازدواج نمايد مثل اينكه با محارم خود ازدواج نموده است وبراي مريد هم چنينن حالتي پيش ميايد باب مثال سيد خاموشي و سيد شاه ابراهيمي  چون پير و مريد هم هستند نمي توانند باهم وصلت كنن يا سيد ميري نميتواند از خاندان  مصطفايي و باويسي  زن بگيرد يا زن بدهد چون باهم پير مريد ميباشند ولي ميتوانن از دوه خود و دودهاي ديگر كه پير مريد نيستن زن بگيرند  . طيق متون كلامي  موجود  سيد نميتواند از اديان ديگر هم زن بگيرد  چون خطاي خاندان به حساب ميآيد

سلطان مرمو :

كناچه چه عام

هرگز موازدي كناچه چه عام

زارو ليش مبو نيمه و نا تمام

نه پيش بو  واچي  سيد نه بو عام

كس نمزانو و چيش  بچردي و نام

توم حرمه شان و يك بين  ادغام

ژيشان مكفو نطفه ناوه كام

يوي چه آباش مورو يوي چاشته شير خام

ار زارو ليش كفو  بوي وا  شيوه وانام

آنا نيش  كناچه چه عامان بكري نكام

ار چه آديش زاروي هابيو  دنيام نطفه ساداتي مد ّري  چه لام

 

طبق متون كلام  بعداز پرديور هر كس بخواهد كه به دين ياري وارد شود  بايد به خاندان مير سور سرسپرده شود  در حضور خور سلطان عالم  بابا هندو . بابا دروزي  . عابدين جاف . شيخ سفي الدين اردبيلي همه به مير سور سرسپرده شدن  و در دوره گليمه كول  به دستور سلطان عالم  مير سور  با داود كشتي گرفته  و داود را در كوره انداخت تا دوباره قالب گيرد چون جاماعت كشتي بايد به مير سرسپرده ميشدند 

سلطان مرمو  :

 ميره او هفت پورم

و دس ازي  ميرو هفت پورم

تاو دره تنوير چل تني كويرم

بگيره  زوران  چي ورو دورم

داودي  بوزه پا آير شورم

قال بو چا گره  سنگو  تنويرم

مير مرمو:

به دستو كاكام 

داود مو بوزيت به دستو كاكام

نمو بشكني امرش چي باكم

امرو  قدرتا آمان  چه  راگم

 پي تنبي ياران 

اينه مكرو پي تنبي ياران

تا ياران  گامي زياد نشا نا ن

نكرا ن كارو  نكرده كاران

مير مرمو:

پيا لو  برزي 

داود نوشنت پيا لو  برزي 

آمان  آمان  بشنوم  ا زي

امر عازيزم  مشكن چي فرز

از ها متاويه چيور و مرزي

مير گرفتارا  چه واتو  هرزي

بلي  بوخشوت  كاكام چي ورزي

از نه جياي  تو مدري قرضي

 

سر سپردگي از قوانين اصلي دين ياري ميباشد اگر كسي سر سپرده نباشد نميتواند ادعا كند جزء يارستان است در دين ياري يازده خاندان وجود ندارد بلك چهار خاندان بعدي همگي از سادات هفتوانه مي باشند.

خان آتش   طبق گفته خودش از سادات سيد محمدگوره سوار است يا زنوريها ازسادات سيد"ابول وفا" هستند يا خاندان شاه حياس هم از سادات ميري ميباشند

مستندات  گفته اين بزگواران  چون پرديوري نيست از نوشتن آنها معذ ورم.

لازم به ذكر است كه سلطان خود فرمايش ميكند براي قدرت دادن به خاندان ها بعضي از مقاطع زمان ذات در يكي از افراد خاندان تجلي مي كند فراموش نشود نه براي راه و رسم تازه يا بدعت گذاشتن .چون تمام قوانين در پرديور بدونه كم و كاست نوشته شده است و احتياجي به چيز تازه اي  ندارد و اگر گفته هاي اين بزرگان را بخواني هيچ كدام بدعتي نگذاشته اند بعد از فوت خودشان ديگران راه كجي را پي ريزي كرده اند واگر  تمام يارستان به كلام سرانجام بپردازند و تعصبات خانداني را كنار بگذارند يارستان يك روح در يك قالب خواهد شد چون در اصل همه يك هدف ويك مقصود دارند چون هفتن و هفتوان همه از نور و ذات حق ميباشند چون سلطان هيچ گونه اگر و امائي را قبول ندار آنچه را در پرديور بنا نهاده است ميخواهد و بس

                                              اول و آخر یار

+ نوشته شده در  شنبه هفتم مرداد 1385ساعت 16:16  توسط داوود   | 

ارکان جم

  اركان جم ياري

سلطان مرمو:

بينان و جما

بنيام بيون  غلامان  بينان و جما

ويت سر جم  نشين  داود خادما

مصطفا مامور  پي خارو خما

پيرموسي وزيرن پي كسرو كما

بنيامين  چه سر جم نيشه ياري  و شما

تا ميردان  بر بلان چي تارو تما

بنيامين مرمو :

سلطان هيچ  نيا  انكار

نه جم بنيشو غني و هژار

امر كره يارداود  نه جمدا  بدرو قطار

پيرموسي و قلم مردان بارو و شمار

مصطفا و  قهرش  حكمش  بو زوردار

تا خاران  چه جم  نگيران  قرار

 سلطان مرمو :

پي روژ حساو

داود تو رهبرني پي روژ حساو

چني يري تن  غلامان  دريان زاخاو

نه دلي ياران هركه جوزش دان بچروش  و ناو

 تا و شون  باوه وه بلان و سراو

باواي جوز دان  حساون  حساو

باواي بي جوز  ها منن نه خواو

وقتي بيدار  بي چه خواو خراو

آوقته  سر مسپارو مگيرو  ركاو

ركاو داوان يار داود ن  پيتان نو عذاو

ها ايدن  واتم  داود توني ميراو

آوياري  فري  هن  تو باچه  جواو

ميرآويكم  گركا بگيليو  بي آو

مصطفا مامورن  پي  يار نا باو

و اشاره وه  خاران بارو  دور  چاو

جم جاگه  يارن  نه  نه جاگه  خراو

ياراني بي جوز  نياني  وناو

سلطان مرمو :

چه دلي حصار 

پير  موسي  چه بر كانيا چه دلي حصار

ثبتت و دس بو دفترو  طومار

هركه جه طومار  تو  ناوشن ديار

بلان چه جم دا بگيران  قرار

نه سر تاوه  پا  قد بسته و طيار

دهن نشكاوا ن  گردنشان  بو لار

وزار  بلا لان  ژ پروردگار

پي  وارو لا ژوير  پنشان  نو عار

نه جاگه خالي  جم بيشان  و زار

تا بنيام  چيوي  نواچو  نيان و گفتار

پيرموسي مرمو :

ميردان فرماني 

داود  و امر  سلطان  نظاره  كره ميردان فرماني

هر كه و طومار بو  وجم  مكياني

نه دلي طومار  اسمشان مواني

تا خاران  وجم ياران  نياني 

اركان  جمن و امر سلطاني

بنيامين  پيرن  تو رهبرشاني

اذن در سيد محمد  پي يارگياني

تا من چه طومار ناوشان نواني

ايوه بي ناوان  و جم  ناراني

ايدن  اصولو  راگه  ميرداني

پير موسي مرمو:

ميرداني آجهاني

سلطان  امر كر  ايوت  ميرداني آجهاني 

وجار  ايوتيا  بانگ  دو جهاني 

تا نظم  ياري  بوينان  پي يارساني

چي نولا  اي  شرعه  گشت بواناني

سلطان مرمو :

ايوت  حشار 

جار ياري در ايوت حشار 

شيخان و حورين  برزنجه و هاوار

هروي شش مي  بيان و تشار 

نوسود و پاوه  كل  ايلو طبار

جم بوان  نه جم پرديور شار

هر كه ياريش گركا بيو و طومار

هر كه  دو شكن  دوير نيشو  چه يار

تا اول سر نسپاران  نيان  او قطار

قطار ياري هن  هزار هزار

هر كه  چا هزاره  بو ميو وروي كار

ايوت  پاسا  بواچه جار خاوندكار

هر ياري  ياريش گركا  نلو پا منار

منار ياري شرطن و اقرار

چه بانگ پا منار بواني بيزار

بيان  نظم يارداود  بواندي و ديار  ديار 

امر سلطانن گشت بوان  هوشيار 

هر كه نيو لا بيو وروي كار

تا سر نسپارو شرط نامچه يار

بشش  نه ميان  نه جم كويار 

آو تشارش پريش مو و ژار 

هاايدن واتم  ايوت حشار

پير رستم سو :مرمو  ديار و ديار 

سلطان  ناله ايوت ميو ديار وديار

خلايق جم مو دو  ده  ويك هزار

بيان و پرديوردا  جا نين بگيرن قرار

ايمه كوشتنمان  ده گاو و يك جار

  بيست بره و  دويس خروس هنمان كردار 

هن و ميو خدا مگيلو  ونار 

ژنان  ناچه مكران  گشت چني رزبار

اره  امر سلطان بو  جم كل بو طيار 

آوقت  ياران  ياران بش ويشان بسنان چه يار

يه بّرشان  بوران  يه برّشان  بي نويچه  بلان  و شار

سلطان مرمو :

يار رنگينه

پيررستم  اينه  جم چلانو  يار  رنگينه

هزار جممان  بين  چينه و برچينه

هركس آماو نيشت  نا جم  ورينه

سرشان  وشرط  نياوا  اي چي راگو  دينه

من باوام  شيخ عيسي بي  دورم كرد پرچينه

تا چه  پرديور رواج بو دينه

پير رستم ر ك  بي جوزن نين  امينه

بايد دامان يارداود گيرو پير بنيامينه

بي شرطان  ني جم  ماچان ورينه

هر كس سرش  سپاريان آنه بتوينه

دو ده  هزار و يكت بيان  وي وينه 

هر كس چه طومار  موسي بو مكو آمينه

و بانك ايوتي  باچه  وي چينه 

تا سر بسپاران  ياريما اينه

سلطان مرمو :

 بزانه  چيشن

پير رستم  راس وا  بزانه  چيشن 

اينه  ارماي  يارين  ياريش  وويشن

جم  جاگه هاوار  بيگانو خويشن

هر كه چه دوير  جم نيشو  آنيش  دور يشن  

آنان كه  دوريش  راگه يارين

جوزشان  نيان  ار ديارين 

بوران  ناچه و نويچه خار نين

جممان بوينان  پنم عار نين

آنان خارني جوزشان نيان

نا ناچه و نويچه  ايمي  نوران 

كردار ايشان  بيان و خام بش

كردار ايمي  پختن و آتش

فرقمان فرن پيرستم سو

ايمه چه  ديشتني  آنان  هن چه كوه

ايمه  چه ديشتاو  اركمان  نيان

آنان چه كشا هني سر گردان 

اي را و راگه  هامارم  كردن

پري ميردانو  يار هاو شرطن 

بي شرطان نيان  و  اكو جامان

تا سر نسپاران  نمي شان  امان

وقتي و اقرار پير شرطوه 

آماو روشان  شورد چه آ گردوه

داوان يار داود  گردشان ودس

چي شرطو اقراره  دي نلواي  و پس

پير موسي  چه طومار ناوشانش  نويسا

دس جم و دو دس و فشار بوسا

آوخته  و جرخه  ياري حساون

چوين  روزه داران  تشنه پي آون

پير رستم  خار نورو ناچو  نويچمان

چه دوير جميا گذر نكران

نوينان  و چم نذر و نيازمان

جني مان نكران بازو خوازنان

هر كه  چا خاران  آوردشان ايمان

وشرط  بنيامين آما و اركان

چه دوير جمخانه  بيان به نيشان

پي آنان باچدي راگه دوريشان

وقتي راگه يار قبول  بي پيشان

پنه شان  خالي  بي اي ماواو جيشان

بازخواز  بكران ويشان  چه ويشان

پيرموسي دفتر ياري  دو نيشان

بوانان  بوينان  دوريشو خويشان

ميردان آزما بي  و دلي شان

آوخته  و اقرار  بنيام  خرقه بپوشان

ها ايدن واتم  آدابو  ريشان

سلطان مرمو :

نياز باوران

 ايوت جار دره نياز باوران

پي اي نذرانه  و جم بنيران

رمزبار  هرچي گردش هن بريان

بله باوروش پي جم ياران

شروت  درست كردي و آو تشار

پي ناز رواي  زردبام  روچيار

دو كاسه  چا شروته  باوري پي اقرار

بنيردي  و جم  تا جم بو طيار

داود يخني  باران  بنيران و ناو

جم بسه كردي گشت بوسان چاو

تو بنيامين  آگوشتو  زخانه  بكردي جياو

كمكشان  بكران  خلفه عزيز خليفه شاشا

خليفه شهاب باپيرو  جبار

خليفه محمد و امير سردار

چه لاي  به نيشدي  نودي شكدار 

ما باقي ياران بوان  گردن لار 

داود  وقتي  ناچشان آوردن  و جم

خليفه شاشا به پيچو و بي كسرو كم

خلیفه محمد و خليفه جبار

چه او بسانان  بنيان و كنار

  بپيچان ناچه  وقتي بي تمام

بش بيران  و جم  و خواجا و غلام

هر كه يه بشي  بيان  و پيشان

نويچه  بيران  ودس ويشان

چنش نوران  بديشان نيشان

ساكت به نيشان  چه ماواو  جيشان

صلاي جم دره  داود و اركان

هر كس بش ويش ناجا  بوران

اي نويچه بشه  بنيامين كرده

چه ژير ساجنار آما و  ويرده

هر كس كه ياو بش  ويش برده

يار زيايه بش نزاد نمرده

ياران چي جمه  ويل  نوان  هرده

جم ياري  الماسن  دانه بي گرده

هيچكس ني جمه  نوو دل سرده

شم اي جمه  ها دانه زرده

مصطفا مرمو:

خليفه وسنگ

تا كه بش مدي خليفه و سنگ 

ار بدن پنت ژاري چه فرنگ

خاصتر  بنوشي مگيله چه رنگ

فراش تو نه جم

پري كردشان  تو و خادم جم

نه جم ندري بش زياد و كم

فردا  نه باقي  زفت مكران چه  چم

فراشا طيار

ها تا  متاوي  يوت بكر طيار

اربدن پنت پياله ژار مار

امانت  فرضن ونت  نبو قار

آول و آخر يار

 

  

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385ساعت 9:24  توسط داوود   | 

سبیل و شارب در دین یاری

 

به نام سلطان حقيقت

سبيل و شارب از ركان اصلي دين ياري ميباشد

سلطان مرمو :

وليوه  هاما

داود سيول مورت  وليوه  هامه

سكه يژندي و ياري  ناما

تا كه پوخته شان  نواچان  خاما

يار بي سيول  و جمم ناما

هر كس دل وشن وي راگو بانا

سيول شان  مورن دم و كلاما

بي سيول و جم نمارزو  ار صد براما

جم جاگه هاوار  لالو رجاما

سيول و هامتاي  شرط بنياما

بي سيول نه جم كردارش خاما

داود مرمو :

چي بر چمانا

سيول مورشان  چي بر چمانا

سيول  يار شورن و رو  ليوانا

تا يار يار ناسو  خويش و  بيگانا

اينه رمزي ون پري نيشانه

نيشانه  جياي  يار چه حارانا

امر خواجامن  پي يارسانا

اينه بياو بس  ها چه سيروانا

شرطو اقراري  چه هورامانا

اقرر  پيره  چني سلطانا

مردان و شادي مزگان مزگانا

سلطان خوايون ذاتش يگانا

سيول نيشانه  ناوي يزدانا

ناو ويش نيان پري يارانا

بزانان ياران پي دياريتانا

ار تالي  چه نيش بكنو موريش نفلانا

بي بش  مودي چه اي اركانا

بشش برياون  نانو يچه و نانا

انه  چه گروي شمرو جلانا

نه دينش مورن نه و ايمانا

نه چه يار بردن نه چه خارانا

چه هر دو سرا  ويلو  ويلانا

و وينه گاوي  و  بي گاوانا

ويلو سر گردان  چه بياوانا

نه مطيع پير نه و خوانا

برياون  بشش چه اي دونانا

ار روژي  صد گاو  كرو  قروانا 

كردارش  نين  و پيوش  و كانا

چوين  كاه  مكفو  چور طوفانا

ملي چه هدر مودي فنانا

دستش مورّي  ها چه دامانا

تا دي تر  و از  نوديش هانا

بنيامين مرمو:

زرو زورنا

سيول مرشان زرو زورنا

هر كس زردارو از  زرستانا

سيول مورشان پي دين نيشانه

نيشانه توفير يار چه غيرانا

تا كه بناسان كاكاو برا نا

تا يار چه خاران بودي جيانا

 سيول مورشان  مور چيو نذرانا

ار تالي چه ليش بدو  و بانا

چمان واردنش نذر  بي دونا

شام نام ويش نيان  ها  چي ميانا

تا يار  چه سيول  بوديش  حيانا

ازيش  چني شاه  اي شرطم وانا

چه سيروان نيامان اي شرطو اركانا

هر ياري  چه از دس شرط سانا

ار چه سيول مور  بو  آنه شرط دانا

سيول مورشان يك چه شرطانا 

بي سيول بي شرط  دوير چه ايمانا

هركس كه ميلش دين يارانا

مبو قايم بو  بي كوم چه طانا

مصطفي مرمو:

تير چه كمانا 

سيول مورشان  تير چه كمانا

هرتاليش  تيري  پي دشمنانا

چوين تير مپكو  ها و چمانا

خواجام  و ازي  فرمانش دانا

حكم قهاريش پريما  وانا

ازيش ماموره نان چي برو بانا

تيرم  وغضو هان چه كمانا

موزيش چه جرگ  سيول  كلانا

دچارش  مكري  و دردو  ژانا

مكي و بارش  برين گرانا

جه هيچ جاگه  نو پريش درمانا

ا ار پي دوا گيلو  ارضو سمانا

علاجش  نوو و هيچ  دوانا

ودم  دردوه  مد يش جزانا

مايوسش مكري  چه لاي خويشانا

دردش چه حكيم كري  پنهانا

حكيم عاجز  مو پري درمانا

آخر و جزاو  كريش فنانا 

موزيش  نه ور  تير بلانا

مكريش داخل دون روانا

روحش و باقي مدو سزانا

 

پير موسي مرمو:

 پره گلانا

سيول مورشان  پره گلانا

نوريون  چه ذات خواي  يك تانا 

چوين گلان  مدو صورت صفانا

خواجام  ويش بخشان و يارسانا 

بنواردي  وي  در كوهو  كشانا

بزانه  هر كو  چه گل پوشانا

چوين حظ  مكرين  پري  او جانا

ملي  مه نيشدي  ها چو ميانا

موردي لذت  ها چو گلانا

نگاه كره چوين اي برزو بانا 

چا فصل  وهار چه گل پوشانا

چه رونق دارو چني صفانا

بزان چوين  رژدن اي بياوانا

ايسا چه  هركس جوزش كه دانا

چه دلي طومار  ناوم  نويسانا

مبو  سيولش مور چيو  گلانا

تا  هر و سيماش  بدو  جلانا

اينه ارماي شاي هورامانا

يار بي سيول  نيو  و جمانا 

خواجام  و ازيش  فرماني دانا

دسي نورمي پي قلم دانا  

ننويسم  كردار  پي او كسانه

تالي  چه سيولشان  بزان مزانا

لكه دار كرو ليشان بّرانا

ار روژي هزار  قوچش  قروانا

يا صد جار  بيو واي  درگانا

پي طواف  بيدي  و هورمانا 

قاپي  ليش مبو  ها و چفتانا

نمارزي  بيو  و دلي  يانا

طوافش  قويل نين چه  لاي سلطانا

هر كس  ودين يار ماچو حقانا

و دين  ياري هن ايولانا

سيولشان مور  بو تا بو نيشانا

تا خاران  و جم ياران  نيانا

سلطان مرمو :

او شون ياري

غلامان بگندي  او شون ياري 

دام  پير شرط  چه وشي و زاري 

بيدي  ثناي پير دياري

سلطان مرمو  :

شرط او هزاره

ياريمان  نيان  شرط او هزاره 

از چني داود بيان و اقراره

بنيامين  مدران شرطش كرداره

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم تیر 1385ساعت 11:36  توسط داوود   | 

مختصری از بيوگرافي دين ياري

به نام يا ر

طبق متون كلامي  دين ياري از روز ازل ودر روز خلقت پايه ريزي شده است

 وجم ياري در درون دّر هم وجود داشته است

 سلطان مرمو:

داود باچه بنيامين بيو و درگاه

تاسقام  درمي  اقراريم نيا

جه مايه الس ورجه خور و ماه

دنيا بحر بي  زمين و سماه

چه دّر زياي تر نومي هام صدا

چا دلي دّر  دا  اي  جمم  ناسا

داود و ناز ويت قسم ورجه آو و باه

جم پرديور و چم  ويم دياه

 

بنا به كلامهاي موجود ذات احديت در هفت برهه از زمان در وجود هفت تن از برگزيدگان

 تجلي نموده است

كه به اسامي . سلطان اسحاق . بابا ناعوس . باباجليل . بابا سرهنگ  .شاه خوشين  . 

 بهلول دانا . مولا علي .

ميباشند  كه هر كدام يك قسمت از اركان ياري را در بين مردم رواج دادند تا وقتي كه

در پرديور دين يار آشكار ميشود

 سلطان مرمو:

 آفتاو مانگم

چني ستاران آفتاو مانگم

گاهي چه سما  موانان وانگم

گاهي چه زمين موينان رنگم

اركان و قوانين ياري به حد تكامل رسيد وهيچ گونه جاي شك و شبحه اي  راباقي نگذاشت

 

رمز بار مرمو:

هركه  چي دما بكرو حظر

بولاو نو  اقرار شرط پرديور

بشانو هنگام نخته زياتر

بشش موّران  چه حوض كوثر

 

داود مرمو:

بگيرو كرم

كرم ور گيره  بگيرو كرم

ايمه همدمان به نيشيم او هم

وحلقه راسي  و بطون  جم

شامان بنيشو وينه  شوله شم

بنيشو او تخت بگرو چوين نار

او جامه  بشر سلطان صحاك وار

 

سلطان اسحاق خود فرمايش ميكند بعد از پرديوربه شكلهاي ديگر در خاندانها ظهور

خواهم كرد  و قوانينن جديدي خواهم گذاشت تاكه بدانم چه كساني از راه اصلي كه

همانا اركان پرديوري است دور و گم راه خواهندشد

پيرنادر قره داقي مرمو:

بارگه شام وستن او كليسايي

بارگش وست و يورت چا آستاني

يكرنگيش نيا ميردان  زمايي

بت و بت خانه  چوگاه نيايي

 بزان كي ملو او سر گمراهي

بعضي مزانان بت جه جاي خدايي

هرو  او  بته  كروش فنايي

هر كه عا قلن  ميرد درگاهي

چا وقته گيلو فامش پيداهي

بتش پرستا و جاي خدايي

مولاش  وريزا  او چه  پنهايي

هر نه روي ازل تا و ايگاهي

بعضي موان او روسياهي

پي طما كاري جيفه دنيايي

ويش كرد نه خدا نه جاي  خواجايي

اركان كجي نياش  دستگاهي

امان  چه آخر نيه نشان  صلايي

خجالت موان چه حضور شاهي

وامر مولام ضدشان صدايي

هر خدا ميردش بين و بلايي

چني امتش كفتو جفايي

چني توابش كفت  بنيام ردايي

شادي چن خداشان برين  صفايي

 پير عبدالعزيز بصره مرمو:

اوشط سيروان

بارگه شام وستن او شط سيروان

هاچيگاه خيزان بانگ چه سرحّدان

چه پرديور دا شام گرتن ديوان

خالص غلامان گرد بين چه مكان

هريك و يك شرط بيان و بلان

اگر ذات شاتان بنيشو و شان

ياران چه دنيا دينتان نفروشان

اركان چفتي پي ويش نتاشان

غير ژ پرديور شرطي نه نيران

او شرط قديم سرتان بسپاران

او پير كج شرط سجده موران

پير نا كامل گرد بر مكران

آمادش وراي  دوزخ نكران 

ياران بشنوان اي نكته و  اركان

چه راگه غلط نوان سرگردان

وكوچ كلام  باوران  ايمان

چه تكبير جم خواجا صلاش دان

سلطان مرمو:

بياي آخرين

 كاوه  كاونا بياي آخرين

اقرارم داود  شرطم بنيامين

قبضم پيرموسي سفيد خط زرين

مصطفاو ايوت  روچيار يارمه

رمزبار همشرط  هم اقرارمه

سوخت سوز دم كويره نارمه

پاك  د سو ديده پاك  كردارمه

خاطر جمي دون  راگه يارمه

بينايي ديده  ديده دارمه

روحتاف مرمو

عازيز گه كاري و امر ويتن

دسلات گرد بندگان  پيتن

مرخداي هني جاگير جيتن

عالم پي توشن تو پري كيتن

كيتن جه راگت باجگير ريتن

اي دنبات  نه جور ال خاميتن

سلطان مرمو:

ميرد مايه دار گام زياد نشانا

خار بي مايه فخري موانا

هر پاخاميه گور ويش كنانا

سلطان مرمو:

غلامان نگاه

منواردي پيتان مكري نگاه

 هرچه بوازمي واذن و يما

جه كان سّردا مكروم  پياه

هركس ورياون مشناسو كالا

ارماي ويمن هر چي مبو با

سلطان مرمو:

 هركس بيراه بلو چي  راگو سّري

پادس پادشام  يقش  مّد ري

هركس بيراه لوان و ميل  ويوه

 نامحروم مانو چي سرانديل كوه

هركه بيراه لوان  و راه بيو   وه

پير شرط  بتون  نيه نش  دهوه

مصطفي مرمو:

سلطان سرجم

سقامات دين سلطان سرجم

هرچي غلامان موانان ني جم

امر خواجامن بي زياد و كم

هركس خلاتي بخشاني پيشان

او جا باوران وظيفه ويشان

وظيفه ويشان باوران و جاه

سري نه پيچان نه فرمان شاه

هركس كه منكر فرمان تون

غظبش ودس مطلق رجون

سلطان مرمو:

هركس بلخشو بي حق نجاي ويش

غافل چه عزي نكرو اند يش

پي ويش بسازو ميزان كمو بيش

سيم نجاي طلا

صراف نگرتن سيم نجاي طلا

طلا نه جاي سيم ندانش صلا

دّر نه جاي صدف نميرو هلا

شور نه جاي بلور  ندامش جلا

هركس نه جاي ويش صلاشن صلا

هنگام زيادي ماوري بلا

سلطان مرمو:

فرمانم و سر

هركس نه ورو  فرمانم وسر

ماوريش و سر  بد نه بد  بد تر

مكريش داخل  خار بد اختر

 

در دوره گليمه كول حضرت داود كو سوار به امر حق كشتي ميره باش تجار را نجات داد تمام افراد كشتي همگي به دين ياري مشرف شدند وحضرت داود كه خود سمت دليلي يارستان را داردبه مقام پيري جلوس كرد و مراسم سرسپردگي را خود بجاي آورد {لازم به ذكر است كه اين خطا به امر حق صورت گرفته تا درسي باشد براي جامعه ياري تا هركس جاه و ممقام خود رابشناسد}ودر برگشتن حضرت داود ايشان را مورد باز خواست ظاهري قرار ميدهد

سلطان مرمو :

كسرو كم نويا  چي راو مقامي

كي وريزا چه يك دس دو شامي

ميزان مزمانان وسنگو تمامي

داود مو كيشي جورم چي دامي

تا چه دو شاهيت بيو پيقامي

سلطان مرمو:

گذشتم  نيا كردنت تقصير

مدريت زاخاو چي كويره موجير

مبو بتاويت تا سنگو سرير

تا ژنگو اي رات پاكبو چه ضمير

هني نشانو كس گامو كبير

سلطان مرمو:

مانوت چه خاطر

اي جوشو كويره مانوت چه خاطر

كسي پي پيري ويت  ناري  او ور

نسازي هني دستگاهي چيدر

پي خاطر او يار  جمو نامه ور

يابا ناوز مرمو:

تيرم ژار آلود غضبم خري

 فردا كج شرطان جرگشان مدري

پير ناكامل بشش موري

ويشو توابش مكري قري

مكري قري آل اغياران

غضو قهرم پي دين بيزاران

فريا مرمو :

چي تاريكه شو

هر كه راه  كرو چي تاريكه شو

اوديده ناوين  و ويش درو دو

آخر مورو تقله ي  سرين  هو

 وروژ  بيانن بورو  باز و كو

گه چشتي و نور  سا روشن مو

بنا به كلامهاي موجود نتيجه ميگيريم سلطان اسحاق تمام اداب واركان دين ياري

 را در پرديوربدونه هيچ كمي وكاستي بنا نهاد و در مورد تجلي ذاتهاي آينده

هيچگونه گواهي نداده است وهيچگونه كلامي را بعد از پرديور تائيد نكرده است

 مگر درموارد امتحان كه آنه هم براي آزمايش ياران كه بداند ياران چه اندازه به

 اركان  پرديور پايبند ميباشند

بعداز پرديور ذاتهاي تجلي نمودهاند كه همانا آزمايش ميباشند در زمان ظهور شااياز

كه خود را شاه ميداند  تكبير را از جم ياري حذف ميكن به اين دليل ميگويد در حضور

 شاه تكبير واجب نيست  بااين كار يكي از ستونهاي دين ياري سست ميشود

يا درزمان خان آتش روزه مرنو را حذف وبجاي آن خدمت را فتوا ميدهد  چون خان آتش

روزه بوده  و در بين روزه  ندانسته  قليان استعمال ميكند وروزه اش باطل ميشود

فتوا ميدهد كه ازاين به بعد ياران روزه نگيرند

يا درزمان زنور قلندر . مردم به زنور شك ميبرند وبه منزل زنور ميروند تا او را به قتل برسانند

دراين موقه زنور خروس  قرباني كرده بود مردم را به آرامش دعوت نمود  و گفت

 كه از خروس بپرسيد خروس پخته از توي ديگ زنده ميشود وبامردم در مورد زنور

به گفتگو مينشيند و گواهي به حقانيت زنور ميدهد ومردم به زنور ايمان مياورند

بعدازاين ماجرا ياران زنور ديگر گوشت خوروس كه يكي از قربانيان ساجناري است

بر خود وياران را حرام مكنند باز هم يكي از ستونهاي دين ياري سست ميشود وبه

جاي آن مرغ را قرباني ميكنند

ودر تجلي بعدي  خوردن گوشت خوك و قرباني كردن آن  وشيطان پرستي رواج ميشود 

كه هر چهار ستون ياري را  ازبيخ.و بن سست خواهد كر و دين ياري را به نا كجا آباد خواه برد

چون گفتههاي اين بزرگان  پرديوري نيست از نوشتن آنها خود داري ميكنم

 

  

 

 

در مورد خوك خوردن طبق متون كلامي موجود در دوره بابا ناوز شيرو كه

 مظهر يكي از چهارده بدان را دارد {شمر بد اختر } دوباره تنبهي ميشود يك

سيلي از باباناوز ميخورد وبه خوك تبديل ميشود واطرافيان منكرش به سگ

 تبد يل ميشوند .ودر دوره پرديور شيخ رش كه همان مظهر قبلي را دارد  در

 آن سوي پل پرديور نگبان حراست از پل ميباشد در آن موقه يك زن پاك سرشت

هر روز يك كاسه ماست جهت تناول ياران به كوشك پرديور ميبرد شيخ رش به

زن  نظر سو ميكند يك روز زن همراه دو پسرش بود و مي خواست كه از پل رد

شوند شيخ رش ديگر توان از دست داد و خواسته خود را بيان نمود زن قبول نكرد

هر دو پسر زن را از روي پل به آب سيروان انداخت زن باز هم زير بار خواسته

شيخ رش نرفت وبدونه بچه هايش روانه كوشك پرديور شد كاسه ماست را نقديم

 نمود و هيچ گونه شكايتي نكرد سلطان از  او پرسيد بچه هايت كجايند در جواب گفت

آب سيروان آنهارا باخود  برد سلطان عالم فرمودن كه بچه ايت  در اطاق همجوار هستند

آنهارا بر دار و با خود ببر . و شيخ رش را به درد بي درمان مبطلا ميگرداند كه همان

كوفت و آتشك است بعد از اين  هيچ كس نميتواند به شيخرش نزديك شود زيرا بينهايت بد بو

و مردم گريز ميشود  تا اينكه پير شرط  از درگاه حضرت سلطان شفاعتش را ميكند

وفرمايش ميكند كه فقط در اين دون اورا خواهم بخشيد برويد يك دانه خوك برايش شكار كنيد

چون فقط نجس نجسي را پاك ميكند  شيخ رش گوشت خوك را خورد و از آنن مريضي نجات يافت

و بعد از آن از كوشك پرديور رانده شد

لازم به زكر است كه در دوره پرديور هفتوانه  نه دانسته به فرمان حق  براي آزمايش و درس ياران

از گوشت خوك خوردن و مورد غضب قرار گرفتن

دوره شاه خوشين  كاكا ريا مرمو

ياشاه آن گوي تو چوگانش نبود

اين ميدان تو هيچ پايانش نبود

هركس به ميدان تو آيد نهد پاي كج

پلنگازي خورد هيچ درمانش نبود  

ناوز مرمو

صوفبان بد ساز

 هي ها بو هشدي صوفيان  بد ساز

قمري بشانه چپاله  حجاز

هشتاد خليفه بدان  بد راز

تا  بلان  نه  پوس  كلبوم دم دراز

ور بران چي تاو  شيروم  كرد گراز

تا وكوي بيزل بيو رو خار گاز

تا خرسان چنش بو و يك مجاز

نرم كرو خاران  تا شان  ناراس

تاو روي محشر بگيلو بي ناز

دوره كما كنان

سلطان مرمو:

بكنان كما و صدق يقين

نكران خطا پي نفس پر كين

مير مرمو

تابلمي او كش

يكيك وريزن  تا بلمي او كش

كما بكنان پري اسپه رش

تا وگاو يار پيمان بدن  بش

داود مرمو

وخونو خور

وگوشت بدن وخونو خور

مدن ستيزه نفس ستمگر

مورون مردار  بد نه بد بدتر

سلطان مرمو

ميون  ودوان

نه گردي وحشي ميو و دوان

به پرسون  ليشان ميون  اوزوان

هركام رخصت دان  بكران بي گيان

هردو سواهن حلال و حرام هردو سواهن

هركس حرام وارد كردش به پاهن

هركس حلال وارد نازش رواهن

رمز بار مرمو

اوّل بار او كش

گاو ديره ميو اوّل بار او كش

او وقت بي درمان و درد شيخ رش

دال مردار خوار مپيچون ولش

پير مكايل مرمو

تنگز هات  او كش 

اينه بوينن تنگز هات  او كش

بنيامين ايد گاو  برد پري  شيخ رش

اينه ني دما و ايمه بين بش

تنگز آما و زوان  من مكن شكار

گاو ياري نينم من مكن شكار

رخصت بدن پيم  بلوم نه كوه سار

بگيلين  پري گاو زرده يار

پادشام كياستن پري امتحان

پي درد  حرام من بيمن درمان

گوشتم حرامن  ايدمن فرمان 

سلطان مرمو :

قصد حرام كرد

غلامان نو كش قصد حرام كرد

و وينه كركس مردارشان  ورد

وپاكي  راسي  راهشان طي نكرد

بنيام  پرنور

بله نه كوهسار  بنيام پرنور

گروي حرام خوار نيان  او حضور

دالان كوران دوبين ذين كور

سلطان مرمو:گاو بنيامين بقرن  بقر

گاو بنيامين مار خورن مار خور

نيشانه  دارو او نه فرق سر

ازازيل  عزيز بي نه بناي چين

 امرم كرد سجدش بكرو  يقين

نورد فرمانم  ويش كرد و لعين

 

يارانم نهجم بو گردن لاره

يارايم بگيران پالارو زاره

وا شرط و ازل كراه رفتاره

وا دعا و تكبير نه جم ني شاره

 ميردانم  او هم بدان دس باره

پي شونو كلام بلان و راوه

وي راوه بلان شرط و كوله وه

وكلام و  راست بياي قوله وه

 

 

  

 

 

پس نتيجه ميگيريم كه هيچ كس نميتواند بعد از پرديور آداب و اركاني غير

 از پرديور بگذارد  چون ذات حق به اين سادگي از نا فرما ني  و تخلف

 نمي گذرد  داود كوسوار را در كوره ازل ذوب  نمود  پير بنيامين را آواره

 كوها وشهرها نمود  در دوره برزنجه داود كوسوار را به خاطر توهين به

 قادر برادر ناتني سلطان  مورد قضب قرار ميدهد وچندين وقت به شكل شباني

در بيابان سرگردان ميكند .پيربنيامين در دوره برزنجه در جم كاني كويز يك

جرعه اضافي از آب جم مينوشد و به خود مغرور ميشود و خود را پادشاه ميداند

وهمه را به زنجير ميكشد وقتي كه به خود ميآيد  دو هفتاد هزار بنيامين را پيش

 چشم خود مي بيند

 

 كشكول مرمو : سر نه روي سجده

رحتاف ورداره سر نه روي سجده

بوين شاگردت چي رنگيش رشته

چن هزار  چه رنگ شيوه  توش وشته

هفتاد هزاران  روحتافت چشته

روحتاف مرمو :

تمم رمياوه 

تمم ني سر كوه برزي  رمياوه

ايستا مزاني چه هردو لاوه

 شاگرد خدام  بي مكرش نمياوه

حيلش پنم كرد چيور  راوه

مگر هم  و ويش  يخشوم  چي ناوه

عاستا مرمو:

شاي دارالمنصور

آمانن مروت شاي دارالمنصور

روحتافت رنجبر  پيرو ازل مور

اميدمان هنن چي حشمتو تور

رحمت بزيوه  پي كمينت نور

بوخشه اخيت چيورو حضور

بي آخي ايميش ديده مانن كور

نان نيا  لذتش  بي  نمكو  شور

 

نيات نه جاي برز

ها ويت  روحتاف نيا نجاي برز

پا پادوزياد  ويلت كرد چي مرز

پيش نويا معلوم  شاي سنتو فرز

پوكه چه راي تو شيا نكوي  هرز

يعني  بزانو راي  شاگردي  درز

بوينو  اركان جاي  اوستادي  درز

تميمان  وركرت  كه  چي  دارالهرز

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هجدهم تیر 1385ساعت 9:58  توسط داوود   |